مطالعه تغييرات توسعه شهري و پوشش گياهي مازندران با استفاده از تحليل برداري تغيير در راستاي حفاظت و بهبود مديريت سيماي سرزمين

استان مازندران همواره مورد توجه گردشگران قرار گرفته است. بنابراين، به منظور جلب رضايت مردم و گردشگران توسعه شهري در آن گسترش يافته است. علاوه بر آن افزايش نسبي جمعيت، پيشرفت صنايع، مشكل پسماند و فاضلاب، تخريب زيستگاه، تقاضا براي انرژي، حمل و نقل و كشاورزي، محيط زيست مازندران را تحت تاثير قرار داده است. از طرف ديگر، ميزان تخريب پوشش گياهي بالايي دارد. پايش تغييرات كاربري و پوشش اراضي نقش مهمي در برنامهريزي و مديريت شهري سيماي سرزمين دارد. هدف اصلي از انجام اين تحقيق بررسي تغييرات سيماي سرزمين استان مازندران با استفاده از سري زماني داده هاي ماهوارهاي بين سالهاي 1988 تا 2018 به منظور برنامه ريزي براي مديريت بهتر در راستاي حفاظت سيماي سرزمين و كنترل توسعه و تخريب است. در مطالعه حاضر تغييرات توسعه شهري و پوشش گياهي مازندران به تفكيك هريك از شهرها با استفاده از تصاوير ماهواره لندست در بازه زماني 30 ساله با روش تحليل برداري تغيير بررسي شد. نتايج نشان داد ميزان تغييرات توسعه شهري و تخريب پوشش گياهي در بازه مورد مطالعه در سطح استان افزايش داشته است. ميزان بالاي تغييرات توسعه شهري از نظر درصد مساحت مربوط به شهرهاي بابلسر، نوشهر و چالوس است كه بترتيب 21 ، 15 و 11 درصد مساحت كل آنهاست. اين سه شهر، ساليانه بيشترين تعداد گردشگران و تعداد بالاي ويلاسازي را دارد. ميزان بالاي تخريب پوشش گياهي جنگلي از نظر مساحت مربوط به ساري، نكا و بهشهر يعني شرق استان بهترتيب شامل 27 ، 11 و 7 هكتار است. روش تحليل بردار تغيير، قابليت آشكارسازي و طبقه بندي انواع تغييرات بزرگي و جهت در سيماي سرزمين را به صورت رضايت بخش دارد.