تأثير افزودني ها و پيمانه اصلي بر بهبود خواص پلي‌الفين هاي بازيافت‌شده

اگرچه بازيافت محصولات پليمري براي محيط‌زيست و اقتصاد مفيد است، اما هدف اصلي دستيابي به كارايي پليمرهاي خام (دست‌نخورده) در پليمرهاي بازيافت‌شده است. بهترين نوع بازيافت براي داشتن حداكثر كارآمدي انرژي و حداقل پيامدهاي زيست‌محيطي، بازيافت از نوع مكانيكي است. با اين‌ حال، يك‌سري تفاوت بين پليمرهاي دست‌‌نخورده و بازيافتي وجود دارد. به‌دليل تغييرات ساختاري و وجود ناخالصي‌ها در پليمر، رسيدن به يك بازيافت با كيفيت سخت است. اينكه پليمر بازيافت‌شده براي به‌‌دست‌آوردن كاربردهاي جديد مناسب است يا خير، توسط آزمون‌هاي مكانيكي (مانند آزمون كشش، ضربه‌‌پذيري) و آزمون‌هاي فيزيكي (مثل پايداري هيدروليكي، زبري سطح) و آزمون‌هاي عملياتي (اكستروژن و قالب‌‌گيري) در شرايط استاندارد سنجيده مي‌‌شود. وقتي آزمون‌هاي بالا صورت گيرد، اكثر پليمرهاي بازيافتي الزاماتي را كه براي كاربردهاي مختلف نياز دارند برآورده نمي‌‌كنند، مگر اين‌كه از افزودني‌‌هايي استفاده كنيم كه خواص آن‌ها را بهبود ببخشد. اين افزودني‌ها ممكن است شامل عوامل جفت‌كننده، بهبوددهنده‌هاي ضربه، غير فعال‌كننده‌هاي فلزي، تنظيم‌كننده‌هاي جريان مذاب، آنتي‌اكسيدانت‌ها، مستربچ‌ها و غيره باشند و هر كدام به طريقي موجب بهبود ويژگي‌هاي خاص پليمرها استفاده شوند.