بررسي اثربخشي ذهن آگاهي مبتني بر كاهش استرس بر اضطراب اجتماعي و خودشفقتي بزرگسالان داراي لكنت

زمينه و هدف: لكنت يك اختلال پيچيده و چندبعدي گفتاري است كه اغلب واكنش هاي منفي شنوندگان و نگرش بسيار منفي نسبت به گفتار را براي فرد ايجاد مي كند. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي ذهن آگاهي مبتني بر كاهش استرس بر اضطراب اجتماعي و خودشفقتي بزرگسالان داراي لكنت انجام شد.مواد و روش ها: طرح پژوهش حاضر، نيمه آزمايشي با پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري بود. جامعه آماري پژوهش دربرگيرنده تمامي بزرگسالان 18 تا 40 سال داراي لكنت مراجعه كننده به كلينيك هاي گفتاردرماني و روانشناسي شهر اصفهان در سال 1401 بود. حجم نمونه 30 نفر بود كه به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي به دو گروه آزمايش و گواه تقسيم شدند.گروه آزمايش آموزش ذهن آگاهي مبتني بر كاهش استرس را دريافت كردند و گروه گواه هيچ گونه آموزشي را دريافت نكردند. در هر گروه 15 آزمودني قرار گرفت كه در سه مرحله پرسشنامه اضطراب اجتماعي كانور و مقياس خودشفقتي نف را تكميل كردند. داده ها با استفاده تحليل واريانس آميخته در نرم افزار آماري 23SPSS- مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته ها: نتايج حاصل از تحليل واريانس آميخته نشان داد كه ذهن آگاهي مبتني بر كاهش استرس تغييرات معناداري (p 0/001)، در گروه آزمايش در متغيرهاي اضطراب اجتماعي و خودشفقتي در تمام مراحل ارزيابي ايجاد كرده است.نتيجه گيري : با توجه به اين نتايج ميتوان گفت روش مذكور براي بهبود اضطراب اجتماعي و خودشفقتي افراد داراي لكنت توسط درمانگران قابل كاربرد است.