مقايسه پيامدهاي مادري و جنيني در مادران باردار مبتلا به كوويد-19 بر اساس سطوح D_dimer

زمينه و هدف: در طول همه‌گيري بيماري كوويد-19 مادران باردار و جنين‌هاي آنها جزو جمعيت پرخطر به‌شمار مي‌روند. هدف از مطالعه حاضر بررسي پيامدهاي مادري و جنيني سطوح D_dimer در مادران باردار مبتلا به كوويد-19 مي باشد.مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي تحليلي، 106 نفر بررسي شدند. نمونه هاي خون از بيماران تأييدشده آزمايشگاهي مبتلا به كوويد-19 براي ارزيابي سطوح D_dimer جمع‌آوري شد. از آمار توصيفي براي ارائه اطلاعات بيشتر با استفاده از نرم‌افزار SPSS استفاده شد.يافته ها: در جمعيت موردمطالعه ميانگين هاي سن مادران (5/66±30/99سال)، گراويديتي (درصد 0/92±1/89)، (درصد 0/63±1/38)، و سن بارداري (10/6±24/39 هفته) ثبت گرديد. از 106 مادر باردار واجد شرايط، 38/3 درصد در 3 ماهه اول بارداري، 28/3 درصد در 3 ماهه دوم بارداري و 43/39 درصد در 3 ماهه سوم بارداري، به‌ترتيب قرار داشتند. نتايج مطالعه نمايان ساخت كه تست مولكولي و سي تي اسكن با قدرت تحليلي بالا به‌ترتيب در 91/5 درصد و 63/2 درصد موارد مثبت بود. شايع ترين پيامدهاي مادري و جنيني به‌ترتيب شامل: سزارين، سقط جنين، زايمان زودرس، مكونيوم، آمبولي ريه، پارگي پرده قبل از زايمان و فشار خون بالا بود. ميانگين سطوح D_dimer در مبتلايان ميلي گرم/ليتر 915/08±852/14 تعيين گرديد. محدوده مرجع براي سطوح D_dimer به‌ترتيب 3 ماهه افزايش يافت. در بين بيماران مادران مبتلا به كوويد-19، حدود 79/25 درصد موارد خارج از محدوده نرمال D_dimer ثبت شد.نتيجه‌گيري: بيشتر پيامدها در سطوح مثبت D_dimer مشاهده گرديد. افزايش سطوح D_dimer همچنان مي تواند نشانه اي از پيش‌آگهي ضعيف در مادران باردار مبتلا به كوويد-19 باشد.