هسپريدين، يك عامل مهاركننده رشد سلول‌هاي سرطاني از طريق مسير آپوپتوز

زمينه و هدف: سرطان به‌عنوان يك مشكل مهم بهداشت جهاني مطرح است. داروهاي شيمي‌درماني مورداستفاده در درمان سرطان، عوارض جانبي نظير سركوب مغز استخوان، ريزش مو، ضايعات گوارشي، مقاومت دارويي، اختلال عملكرد عصبي و مسموميت قلبي دارند. فلاونوئيدها تركيبات فعال زيستي هستند كه در بيشتر گياهان يافت مي‌شوند و تأثيرات مفيدي بر بافت‌هاي مختلف سرطاني دارند. هسپريدين به‌عنوان يك فلاونوئيد در خانواده مركبات يافت مي‌شود. در اين تحقيق، تأثيرات ضدسرطاني هسپريدين بر رده‌هاي سلولي سرطاني مختلف ازجمله تومور مدولاري آدرنال (فئوكروموسيتوم) (PC12)، آدنوكارسينوم كولون (SW48)، سرطان پروستات (DU145) و كارسينوم سلول سنگفرشي مري (KYSE30) بررسي شد.مواد و روش ها: سلول‌ها با غلظت‌هاي مختلف هسپريدين (100-0.75 ميكرومولار) به ‌مدت 24، 48 يا 72 ساعت تيمار شدند و بقاي سلول‌ها با روش MTT ارزيابي شد. بيان ژن‌هاي Bax ،Bcl-2  و كاسپاز3 نيز با استفاده از RT-PCR اندازه‌گيري شد. همچنين، ارزيابي آپوپتوز سلولي نيز با روش فلوسايتومتري انجام شد.يافته ها: نتايج نشان داد كه هسپريدين از تكثير سلول‌هاي سرطاني مختلف جلوگيري مي‌كند. همچنين نتايج فلوسايتومتري نشان داد كه هسپريدين مي‌تواند آپوپتوز سلولي را افزايش دهد كه اين موضوع با نتايج بيان ژن تأييد شد. هسپريدين به‌طور معناداري بيان ژن bcl-2 را كاهش داد در حالي كه موجب افزايش بيان Bax و Caspase-3 گرديد.نتيجه‌گيري: به‌نظر مي‌رسد هسپريدين به‌عنوان يك فراورده طبيعي مي‌تواند در درمان انواع سرطان‌هاي انساني در تركيب با داروهاي شيميايي مورد استفاده قرار گيرد.