بررسي آگاهي دندان‌پزشكان عمومي استان قم از انواع داروهاي ضدانعقاد و ضدپلاكتي

زمينه و هدف: تمايل ذاتي خون به لخته‌شدن، نقش محوري در ايجاد لخته دارد. عوامل ضدلخته بايد به‌عنوان ابزار ضروري در مديريت و درمان بيماران با مشكلات انعقادي درنظر گرفته شوند. هدف از مطالعه حاضر بررسي سطح آگاهي دندان‌پزشكان در زمينه هاي انواع داروهاي ضدانعقاد و تدابير لازم براي درمان خونريزي در اقدامات دندان‌پزشكي مي باشد.مواد و روش ها: مقاله حاضر يك مطالعه تحليلي- مقطعي است كه در دانشكده دندان‌پزشكي بر روي دندان‌پزشكان عمومي دانشگاه علوم پزشكي قم در سال 1401 انجام شد. به‌منظور تحليل داده هاي جمع آوري‌شده، از آزمون هاي آماري كاي دو و تست فيشر استفاده شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS ورژن 26 تجزيه‌وتحليل شدند.يافته ها: در ميان 121 دندان‌پزشك عمومي با ميانگين سني 30.56 ± 6.89 سال و ميزان سابقه كار پس از فراغت از تحصيل 4.46 ± 5.80 سال 69 نفر مذكر و 52 نفر مؤنث بودند. درصد قابل‌توجهي از پاسخ به هر سؤال پرسش‌نامه مربوط به شناخت‌نداشتن آنها از داروهاي ضدانعقاد و ضدپلاكت بود. بين جنسيت، سن و ميزان سابقه كار دندان‌پزشكان با بيشتر سؤالات پرسش‌نامه، رابطه معنادار وجود نداشت ( 0.81 p). نتيجه‌گيري: با توجه به شناخت‌نداشتن درصدي از دندان‌پزشكان عمومي نسبت به داروهاي شناخته‌شده، با برگزاري سالانه آموزش مداوم و آگاهي‌دادن به دندان‌پزشكان سطح شهر و آموزش مدون به دانشجويان مي‌توان بسياري از خطاهاي پزشكي را كاهش داد.