بررسي وضعيت شاخص‌هاي آنتروپومتريك نوجوانان 18- 12 ساله شهر لار و تعيين ارتباط آن با ميزان هوش هيجاني در سال 1401

زمينه و هدف: هوش هيجاني، به‌عنوان يك عامل تعيين‌كننده رفتارهاي سلامتي مي‌تواند بر شاخص‌هاي آنتروپومتريك تأثيرگذار باشد. نوجواني يك دوره بحراني و انتقالي رشد در زندگي انسان است. در اين مرحله، فرد متحمل تحولات فيزيكي، رواني و عاطفي- اجتماعي مي‌شود. هوش هيجاني از عواملي است كه مي‌تواند در برخورد با مشكلات نوجوانان تأثيرگذار باشد. هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط بين شاخص‌هاي آنتروپومتريك و هوش هيجاني در دانش‌آموزان سال تحصيلي 1401-1400 شهرستان لار مي‌باشد. مواد و روش ها: اين پژوهش از نظر نوع و ماهيت يك مطالعه توصيفي- تحليلي، مقطعي و از نظر هدف كاربردي است. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه‌هاي بين‌المللي فعاليت بدني (IPAQ)، هوش هيجاني Shutte و دموگرافيك جمع‌آوري شد. از آزمون t مستقل، همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون خطي براي مقايسه متغيرهاي كمي، همبستگي آنها و بررسي تأثير متغيرها بر متغير پاسخ استفاده شد. جامعه آماري مطالعه شامل 177 نوجوان 18-12 ساله شهر لار است كه به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي انتخاب شدند. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با نرم‌افزار spss v.23 انجام شد. يافته ها: شاخص‌هاي آنتروپومتريك نوجوانان بر اساس نتايج رگرسيون چندگانه با هوش هيجاني ارتباط معني‌داري نداشت. تأثير شاخص توده بدني بر هوش هيجاني در هيچ سطحي از نظر آماري معنادار نبود (0.05 p) و هيچ رابطه معناداري بين سطح فعاليت بدني و هوش هيجاني وجود نداشت (0.457 =p).نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج، هيچ رابطه معنادار و قوي بين هوش هيجاني و شاخص‌هاي آنتروپومتريك وجود نداشت.