اثربخشي آموزش خود مراقبتي به روش آموزش تركيبي بر ماهيت درد و فعاليت روزمره بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو

مقدمه: استئوآرتريت شايع ترين اختلالات مفصلي در بزرگسالان است كه با كاهش تدريجي مفاصل و افزايش درد منجر به ناتواني در فعاليت روزانه فرد مي شود . هدف از مطالعه تعيين اثربخشي آموزش خودمراقبتي به روش تركيبي بر ماهيت درد و فعاليت روزمره بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو بود.روش كار: در اين مطالعه نيمه تجربي 70 بيمار مبتلا به استئو آرتريت زانو مراجعه كننده به كلينيك ارتوپدي و روماتولوژي شهر اهواز به طور تصادفي ساده در دو گروه آموزش خود مراقبتي به روش تركيبي و گروه كنترل بر اساس معيارهاي ورود دسته بندي شدند. گروه شاهد آموزش خود مراقبتي به روش معمول دريافت كرد. در گروه آزمون آموزش خود مراقبتي به روش تركيبي( فيلم، سخنراني، استفاده از پمفلت، پيامك ) در طي 5 جلسه به صورت گروهي و انفرادي انجام شد. نمونه هاي پژوهش به مدت سه ماه به صورت حضوري و تلفني پيگيري شدند. داده هاي مطالعه با استفاده از سه پرسشنامه ماهيت درد مگ گيل، شدت درد VAS، فعاليت روزمره WOMAC  قبل ،يك ماه، دوماه و سه ماه بعد از مداخله تكميل شد. نتايج مطالعه با استفاده از نرم افزار23 SPSS و استفاده از آزمون هاي آماري توصيفي و استنباطي تجزيه و تحليل شد. يافته ها: آموزش خود مراقبتي به روش تركيبي موجب كاهش معنادار شدت درد در گروه مداخله نسبت به گروه كنترل شد (0.001=P ) فعاليت روزمره در بين دو گروه مداخله و شاهد اختلاف معناداري را نشان داد ( 0.001=P)كه بيانگر بهبود فعاليت در گروه مداخله بود. لاكن ماهيت درد در زمان بعد از مداخله نسبت به قبل از آن تغيير معنادار ديده شد( 0.001=P).نتيجه گيري: با توجه به نتايج پژوهش، آموزش تركيبي مي توان جهت  خود مراقبتي و مديريت بيماري به منظور بهبود و اصلاح سبك زندگي، ارتقاء سلامت و عملكرد بهتر  بيماران استفاده شود.