پيش بيني اضطراب اجتماعي بر اساس طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه در دانشجويان

مقدمه: پيش‌بيني نقش طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه در اضطراب اجتماعي دانش‌جويان به شناسايي دانشجويان در معرض خطر، امكان مداخلات زودهنگام براي پيش‌گيري از ايجاد و تشديد اضطراب اجتماعي و بهبود كيفيت زندگي، سلامت روان، عملكرد تحصيلي و اجتماعي داشجويان كمك مي‌كند؛ لذا پژوهش حاضر باهدف پيش بيني اضطراب اجتماعي بر اساس طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه در دانش‌جويان انجام شد.روش كار: اين يك مطالعه توصيفي - همبستگي بود. جامعه آماري كليه دانش‌جويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد كرج در نيمسال اول سال تحصيلي 1402-1403 بودند. به روش نمونه‌گيري در دسترس و بر اساس معيارهاي ورود ۲۰۰ دانشجو وارد مطالعه شدند. اطلاعات با استفاده از فرم مشخصات جمعيت‌شناختي، پرسش‌نامه اضطراب اجتماعي (كانر و همكاران، 2000) و پرسش‌نامه طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه (يانگ و همكاران، 2006) جمع‌آوري شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 23 و آزمون‌هاي رگرسيون خطي و ضريب همبستگي پيرسون در سطح معناداري p 0.05 تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه 25 درصد از واريانس اضطراب اجتماعي با طرحواره هاي ناسازگار اوليه تبيين شد. به طور خاص، حيطه بريدگي و طرد داراي ضريب رگرسيون استاندارد شده 0.29 بود، و حيطه خودگردان داراي ضريب رگرسيون استاندارد شده 0.22 بود كه هر دو به طور قابل توجهي در توضيح واريانس اضطراب اجتماعي نقش داشتند.  نتيجه‌گيري: يافته‌ها نشان داد كه اضطراب اجتماعي بر اساس طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه قابل‌پيش‌بيني است؛ بنابراين، پيشنهاد مي‌شود كه در مراكز مشاوره دانش‌جويي، برنامه‌هاي آموزشي و كارگاه‌هايي براي شناسايي و تعديل طرح‌واره‌هاي ناسازگار و همچنين آموزش مهارت‌هاي مقابله‌اي مؤثر در برابر اضطراب اجتماعي دانش‌جويان توسعه يابد.