چرخش هاي فناورانه در تربيت: چالش فضاي مجازي

پيامدهاي فناوري هاي نوين به ويژه فناوري هاي ارتباطاتي و اطلاعاتي جديد كه عموما در قالب فضاهاي مجازي بروز نموده اند، في نفسه براي نظامهاي اجتماعي، فرهنگي،اقتصادي و بويژه نظامهاي تربيتي چالش اساسي به حساب مي آيند.اين چالش مي تواند هم منفي تلقي شود و هم مثبت.اينكه چرا پيامدهاي مذكور براي بعضي نظامهاي تربيتي چالش مثبت و براي بعضي از نظامهاي تربيتي چالش منفي محسوب مي شود، به مباني فلسفي ، اجتماعي،فرهنگي و ايدئولوژيك  حاكم بر آن نظامهاي  تربيتي مربوط مي شود. اين مقاله بدنبال طرح اين نكنه اساسي است كه با پذيرش حضور اجتناب ناپذير فضاي مجازي در نظام تربيتي، چرخش هايي در جهت گيري ها ، مباني ،اهداف و فرايندهاي پداگوژيك نظام تربيتي رخ مي دهد كه اين چرخشها صرف نظر از اينكه براي كدام نظام تربيتي مثبت يا منفي تلقي شوند، از ويژگي چالش برانگيز خاصي در تربيت برخوردارند كه در اين مقاله به آنها اشاره شده است; از جمله چرخش از فلسفه تربيت فناورانه به فلسفه ي فناورانه تربيت، چرخش از فضاي ناهموار به فضاي هموار،چرخش از نشان يابي به نقشه كشي و نهايتا چرخش از لايه مندي عمودي به افقي  كه هر كدام تصويري متفاوت از جريان تربيت را پديد ار مي سازند.