ناباروري و رنج زنان (مروري بر مشكلات روان شناختي، اجتماعي و اقتصادي نازايي)

مادري، يكي از انتظارات جنسيتي معاصر از زنان و به‌عنوان امري بديهي، مقدس و انگاره‌اي قوام‌يافته در جامعه‌پذيري جنسيتي زنان تبلور دارد. برمبناي چنين باور قوي و ارزش محوري پيرامون مادري، ناباروري در نقطه مقابل، به‌مثابه يك نقص براي زن است. بر اين اساس، زنان نابارور، با چالش‌ها و مشكلات اجتماعي متعددي مواجه مي‌شوند كه فراتر از ناباروري به‌مثابه يك امر بيولوژيكي و پزشكي است و درواقع نوعي تجربه زيسته متفاوتي را براي آنان رقم مي‌زند. پس از مروري بر نظريات هويت، كنش متقابل و رويكردهاي فرهنگي و رويكرد زيستي-رواني- اجتماعي، از 4 مفهوم برساخت ناباروري، انگ (داغ) ناباروري، فقدان و اندوه و هويت نقش استفاده شد. بر اين اساس سؤال اصلي پژوهش حاضر اين است كه زنان نابارور چه ناكامي‌هايي را در طي تجربه ناباروري خود درك مي‌كنند و براي آن‌ها چه معنايي دارد؟ اين پژوهش مبتني بر رويكرد كيفي و روش تحليل تماتيك به‌وسيله نرم‌افزار كيفي  Max Q.D.A. بر روي مصاحبه‌هاي نيمه عميق و نيمه ساختمند با 20 زن نابارور است كه در مشهد ساكن هستند. بر اساس يافته‌هاي تحقيق، تجربه زنان از ناباروري به 3 مضمون اصلي: هويت مادري تعليق يافته، ادراك بدن ناقص و درمان ناتمام اشاره دارد.