فرسودگي شغلي و ارتباط آن با ميزان نوازه‌گيري مدرسان آموزش زبان فارسي به غيرفارسي‌زبانان

يكي از مباحث مهمي كه در سال‌هاي اخير در حوزۀ روان شناسي مطرح شده، مبحث نوازه است كه در امر آموزش بسيار كاربردي است؛ چرا كه تأثير احساسات بر كيفيت فعاليّت‌‌‌‌‌هاي آموزشي، امري اجتناب‌ناپذير است؛ تا جايي‌كه بسياري از مطالعات حاكي از اين است كه مدرسان با دادن نوازۀ مناسب به زبان‌آموزان، مي‌توانند نقش مهمي در يادگيري آن ها ايفا كنند، امّا آيا زبان‌آموزان نيز مي‌توانند با ارائۀ نوازۀ مناسب، نقشي در احساسات مدرسان داشته باشند و فرسودگي شغلي آن ها را به تعويق بياندازند؟ در اين‌پژوهش سعي مي كنيم؛ ميزان تأثير نوازه‌دهي زبان‌آموزان به مدرسان آموزش زبان فارسي به غيرفارسي‌زبانان را بررسي نماييم. به اين منظور، 16 نفر از مدرسان آموزش زبان فارسي به غير فارسي‌زبانان، به دو پرسش نامۀ پيش‌ساخته (Badri Gargari, 2012 ; Yazdanpour, 2014)به صورت برخط پاسخ دادند. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد؛ همان طور كه نوازه‌دهي از جانب معلم بر پيشرفت زبان‌آموزان اثرگذار است، نوازه‌گيري معلم از زبان‌آموزان نيز مي‌تواند بر كيفيت تدريس وي و همچنين كاهش فرسودگي شغلي او بسيار مؤثر باشد. همچنين نتايج نشان مي‌دهد؛ از بين انواع نوازه، ارائۀ نوازۀ مثبت تا حد زيادي رابطۀ معكوس با فرسودگي شغلي مدرسان داشته و همچنين با كيفيت تدريس آن ها رابطۀ مستقيم دارد؛ در صورتي كه نوازۀ ارائه شده توسط زبان‌آموزان منفي بوده و يا اين كه نوازه‌اي ارائه نشود، منجر به فرسودگي شغلي و عدم كيفيت در تدريس مدرسان زبان فارسي مي‌شود. به عبارت ديگر؛ نوازۀ منفي و يا نبود ارائۀ نوازه، رابطۀ مستقيم با ميزان فرسودگي شغلي مدرسان آزفا دارد.