بررسي جامع يك سيستم جديد توليد چند گانه با بهره‌گيري از انرژي خورشيدي و زيست‌توده

در اين پژوهش، يك سيستم توليد سه‌گانه توان، حرارت و برودت كه توسط انرژي‌هاي خورشيدي و زيست‌توده راه اندازي مي‌شود، از ديدگاه انرژي، اگزرژي، اقتصادي و محيط زيستي تحليل و بررسي شده است. از انرژي خورشيدي، براي توليد هيدروژن استفاده مي‌شود (از طريق الكترولايزر غشاي پروتوني كه برق آن از پانل‌هاي فتوولتائيك حرارتي تامين مي‌گردد). هيدرژن و زيست‌توده به عنوان سوخت در محفظه احتراق‌هاي سيكل توربين گاز مورد استفاده قرار مي‌گيرند. سيكل توربين گاز پيشنهادي داراي دو توربين فشار بالا و فشار پائين و دو كمپرسور همراه با خنك كاري مياني مي‌باشد. از سيكل تركيبي رانكين آلي- تبريد تراكمي كه با حرارت بازيافتي توربين گاز كار مي‌كند براي توليد برودت و خنك كاري هوا در مرحله تراكم مياني استفاده مي‌شود. نتايج حاصل از محاسبات نشان مي‌دهد كه سيستم تركيبي پيشنهادي داراي بازده انرژي و اگزرژي %21 و %17 و انتشار 0/00884كيلوگرم بر ثانيه دي اكسيد كربن مي‌باشد. بيشترين هزينه سرمايه گذاري تجهيزات مربوط به الكترولايزر غشاء پروتوني با مقدار$/hr  15/44 بوده و هزينه كل محصولات توليدي0/5627  $/MJ  بدست آمده است. همچنين با خنك‌كاري مياني كمپرسورها، راندمان‌هاي انرژي و اگزرژي سيستم به ترتيب 6 و 4 درصد افزايش پيدا كرده است.