نقش تعديل‌كنندگي حمايت اجتماعي ادراك‌ شده در رابطه ميان خشونت در محيط كار با نشانگان استرس پس از سانحه پرستاران شهر كربلا

مقدمه: وجود خشونت در محيط كار بيمارستان‌ها عاملي تهديدكننده براي سلامت روان‌شناختي پرستاران است. بر اين اساس، پژوهش حاضر با هدف تعيين نقش تعديل‌كنندگي ادراك حمايت اجتماعي در رابطه ميان خشونت در محيط كار (جسمي، كلامي و آزار جنسي) با نشانگان استرس پس از سانحه (PTSD) در ميان پرستاران شهر كربلا اجرا شد. روش بررسي: روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي كه از تحليل رگرسيون سلسله مراتبي استفاده‌شده است. جامعه آماري پژوهش، شامل كليه پرستاران بيمارستان‌هاي شهر كربلا در كشور عراق در بهار ۱۴۰۱ بود، كه از ميان آن‌ها، ۳۴۹ نفر به‌صورت در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه خشونت در محيط كار، پرسشنامه نشانگان استرس پس از سانحه و پرسشنامه حمايت اجتماعي ادراك‌شده جمع‌آوري شدند. براي تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون سلسله مراتبي از طريق نرم‌افزار ۲۶.SPSS استفاده شد. نتايج: نتايج نشان داد كه حمايت اجتماعي ادراك‌شده رابطه بين خشونت (جسمي، كلامي و آزار جنسي) را با نشانگان استرس پس از سانحه تعديل مي‌كند (۰/۰۱ p). به اين معني كه وقتي حمايت اجتماعي ادراك‌شده پائين است، خشونت( جسمي، كلامي و آزار جنسي) با نشانگان استرس پس از سانحه داراي رابطه مثبت نيرومندتري است(۰/۰۱ p). نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج مطالعه حاضر مي‌توان نتيجه گرفت كه ادراك حمايت اجتماعي متغيري ضروري براي جلوگيري از اثرات مخرب خشونت در محيط‌هاي كاري پرستاران است. بر اين اساس، به دليل نقش و اهميت ادراك حمايت اجتماعي در پرستاران، توجه به اين يافته مهم بايد مدنظر مديران و سياست‌گزاران سازمان‌هاي بهداشتي و درماني قرار بگيرد.