پايايي بين و درون مشاهده‌گر ابزار غربالگري و اولويت‌بندي ارگونومي براي ارزيابي سطح ريسك ابتلا به اختلالات اسكلتي- عضلاني مرتبط با كار در پرستاران

مقدمه: اختلالات اسكلتي- عضلاني ((MSDs) Musculoskeletal Disorders) يكي از شايع‌ترين بيماري‌هاي شغلي است و متخصصان ارگونومي و مهندسي بهداشت حرفه‌اي براي شناسايي فعاليت‌هاي پرخطر و عوامل موثر در بروز آن‌ها به روش‌هاي ارزيابي ريسك پايا و معتبر نياز دارند. روش بررسي: در اين مطالعه ي مقطعي ۱۰۰ پرستار شاغل در بيمارستان نمازي شيراز به صورت تصادفي ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه ي ويژگي هاي دموگرافيك/شغلي، واكاوي سلسله مراتبي وظيفه ((HTA)Hierarchical Task Analysis ) و ابزار غربالگري و اولويت بندي ارگونومي ((ESPT) Ergonomics Screening and Prioritizing Tool) جمع آوري شد. 3 مشاهده گر (ارزياب) به صورت هم زمان ارزيابي ريسك ابتلا به MSDs را براي هر وظيفه ي شغلي انجام دادند. پس از يك فاصله ي زماني 6 ماهه، همان ارزياب ها همان گروه پرستاران را در همان پوسچرهاي كار، مجددا ارزيابي كردند. براي ارزيابي پايايي بين و درون مشاهده گر ESPT، از ضريب همبستگي درون طبقاتي ((ICC)Intra-class Correlation Coefficient ) و روش فليس چند رتبه‌بندي كاپا (Kappa Multi-rater Fleiss) استفاده شد. تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ي 26 انجام گرفت. نتايج: نتايج مطالعه نشان داد كه توافق بالايي بين هر مشاهده گر و همچنين بين 3 مشاهده گر قبل و بعد از 6 ماه وجود دارد. ICC براي مشاهده گرهاي 1، 2 و 3 به ترتيب 0.951، 0.947 و 0.927 بود و همچنين بين هر 3 مشاهده گر براي بار اول و بار دوم به ترتيب 0.955 و 0.941 بود.نتيجه گيري: ESPT براي ارزيابي ريسك ابتلا به MSDs در ميان پرستاران از پايايي بالايي برخوردار است و مي توان از آن براي ارزيابي ريسك ابتلا به MSDs استفاده نمود.