مديريت غرائز حيواني انسان در راستاي تأمين كمال حقيقي از منظر قرآن با تأكيد بر انديشۀ علامه مصباح يزدي

غرائز، پاره‌اي از اميال و گرايش‌هاي دروني مشترك ميان انسان و حيوان است كه در ذات آنها به‌منظور بقاء و استمرار وجودشان نهاده شده است كه معمولاً با يكي از اندام‌هاي جسمي ارضاء مي‌شوند. با توجه به حكيمانه و هدف‌مند بودن نظام هستي، انسان داراي كمال حقيقي بوده و طبعاً غرائز او نيز بايد در راستاي تأمين كمال حقيقي، مديريت شوند. پژوهش حاضر به روش توصيفي ـ تحليلي و با هدف مديريت صحيح غرائز حيواني انسان در راستاي كمال حقيقي از منظر قرآن، با تأكيد بر انديشۀ علامه مصباح يزدي سامان يافته است. حاصل تحقيق اينكه راه‌كارهاي بينشي مديريت غرائز عبارتند از: 1. ايجاد بينش نسبت به مبدأ متعالي و صفاتي مانند علم، مالكيت، رازقيت و غناي مطلق؛ 2. ايجاد بينش نسبت به معاد و بيان هدف‌مندي نظام هستي و غايت‎مندي انسان، تعيين كمال نهايي او، بيان برتري آخرت نسبت به دنيا، نقش ابزاري ‌داشتن دنيا براي آخرت و رابطۀ عيني ميان آن دو. راه‌كارهاي انگيزشي آن نيز عبارتند از: انذار، تبشير، امر و نهي و وضع قوانين بازدارنده.