مرتبه‌پذيري كمال ‌نهايي انسان از منظر قرآن كريم

براساس بينش توحيدي، آفرينش انسان داراي هدف نهايي است و همه تلاش‌هاي او بايد در راستاي نيل به آن، جهت‌گيري شود. كمال نهايي انسان عبارت است از شكوفايي همۀ استعدادها و ظرفيت‌هاي ذاتي، معنوي او كه در پرتو انتخاب ارادي و حركت اختياري فعليت پيدا مي‌كند و در كاربرد قرآن، از آن نقطۀ نهايي كمال، با عناوين «فوز»، «فلاح» و... تعبير شده است. مسئلۀ پژوهش حاضر اين است كه آيا، از منظر قرآن كريم، كمال نهايي در افراد، مرتبه‌پذير بوده و داراي درجات مختلف است يا نه؛ تحقيق پيش‌رو با هدف پاسخ‌گويي به اين مسئله با روش توصيفي ـ تحليلي سامان يافته است. حاصل پژوهش اين است كه با توجه به مفاد آيات، ذومراتب‌بودن علم و معرفت به‌عنوان بعد بينشي، و تقوا و عمل صالح به‌عنوان بعد توانشي، و محبت، ايمان و گرايش به خير و فضيلت اخلاقي در بعد گرايشي، و نيز مرتبه‌پذيري لذت‌هاي روحي و معنوي، خوف و رجاء، اطمينان و رضا در بعد احساسي و انفعالي انسان، عامل مرتبه‌پذيري كمال نهايي مترتب بر اين ابعاد است.