ثبات و تغيير معرفت ديني در چارچوب ضروريات دين

يكي از مسائل مهم براي معرفت ديني، ثبات و تغيير آن است. تغيير معرفت ديني بدون اينكه به نسبي‌گرايي معرفتي منجر شود، نيازمند يك بعد ثابت است. هدف از اين مقاله بررسي جايگاه و نقش ضروريات دين به‌عنوان بعد ثابت براي معرفت ديني است. روش اين تحقيق توصيفي ـ تحليلي با توجه به جايگاه ضروري دين در ديدگاه انديشمندان اسلامي است. يافته‌هاي اين تحقيق نشان مي‌دهد كه هرچند ضروريات دين بيشتر در فقه و بحث ايمان و كفر مطرح بوده؛ اما اصولاً ماهيتي معرفت‌شناختي داشته و مي‌تواند در بحث ثبات و تغيير معرفت ديني هم به‌خوبي ايفاي نقش كند. هرچند معرفت‌هاي بشري و از جمله معرفت‌هاي ديني، مثل توحيد، به‌صورت طولي و هم‌عرض، گسترش مي‌يابد؛ اما يك سطح معرفتي ضروري در آن وجود دارد كه ثابت باقي مانده و محور پيوند اين معرفت‌هاست. در معرفت‌ ديني اين محور، ضروريات دين است كه مانع ازهم‌گسيختگي و نسبي‌گرايي معرفتي مي‌شود.