دين و ثروت: پارامترهاي نظام اقتصاد اسلامي در رفع فقر و توزيع و توليد عادلانۀ ثروت

نابرابري توزيع و توليد ثروت در تحقيقات متعددي مورد بحث قرار گرفته است؛ اما نحوۀ ايجاد اين نابرابري‌ها و چگونگي حل اين مشكل كمتر در تحقيقات مورد بررسي قرار گرفته است. در اين زمينه يكي از مهم‌ترين عواملي كه در پژوهش‌ها كمتر در مورد آن بحث شده است، چگونگي برخورد و حل اين مشكل توسط نظام اقتصادي اسلام است. هدف اين مقاله بررسي متغيرهاي پيشنهادي نظام اقتصاد اسلامي در توزيع عادلانۀ ثروت و رفع فقر است. پژوهش حاضر بعد از تحليل و بررسي خاستگاه و جايگاه فقر در ادبيات اقتصاد متعارف و اقتصاد اسلامي، به‌بررسي پارامترهاي نظام اقتصادي اسلام در زمينۀ توزيع عادلانۀ ثروت و از بين بردن فقر مي‌پردازد. پژوهش حاضر با كمك ‌گرفتن از روش تحليل متون اسلامي و روش عقلي و با استفاده از تكنيك پژوهش كتابخانه‌اي انجام شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه پارامترهاي پيشنهادي نظام اسلامي در سه دسته پارامترهاي تأسيسي، اصلاحي و احتياطي قرار مي‌گيرند. پارامترهاي تأسيسي منجر به افزايش درآمد جامعه اسلامي و توزيع عادلانۀ ثروت مي‌شود، پارامترهاي احتياطي تمركز ثروت را محدود مي‌كند و درنهايت پارامترهاي اصلاحي براي اصلاح عدم تعادل در توزيع درآمد و ثروت و ارتقاء شرايط اقتصادي استفاده مي‌شوند. در صورت اعمال اين اقدامات، مشكل فقر و توزيع ناعادلانۀ ثروت مي‌تواند به‌صورت ريشه‌اي حل شود.