تحليلي بر نقش دين در مهار هرزگي با تأكيد بر اديان ابراهيمي

هرزگي به معناي بي‌قيدي، لاابالي‌گري و بي‌‌بندوباري، از فراگيرترين مشكلاتي است كه جوامع انساني همواره با آن روبه‌رو بوده است. درحالي‌كه قوانين قراردادي، اخلاق و الزامات عرفي و فرهنگي نقش‌هايي مؤثر در پيشگيري و مبارزه با هرزگي دارند، به اعتقاد دين‌داران، دين نيز در اين عرصه نقشي مهم و چشمگير ايفا مي‌كند. پژوهش حاضر با روش توصيفي‌ ـ تحليلي، در پي يافتن پاسخ به اين پرسش است كه به‌واقع دين چه سهمي در اين عرصه دارد؟ در اين مقاله تلاش مي‌شود با هدف شناسايي ظرفيت‌هاي دين در مهار هرزگي با تأكيد بر اديان ابراهيمي، به تبيين مفهوم هرزگي و شيوه‌هاي مهار آن پرداخته شود. با بررسي‌ انجام‌شده در اين پژوهش نتيجه گرفته خواهد شد كه دين از طريق ايجاد سرسپردگي ايماني به‌عنوان عامل بازدارندۀ دروني، دستورات شرعي و اخلاقي، بيان آثار و پيامدهاي دنيوي اعمال و بيان رقم‌خوردن سرنوشت انسان در فرجام عالم براساس سنجش نهايي اعمال، سهم و ظرفيتي قابل توجه در مهار هرزگي داشته و تأثيرگذاري دين در اين عرصه، از ضمانت و ژرفاي بيشتري نسبت به عوامل ديگر برخوردار است.