مقايسه ويژگي ‌هاي شخصيتي و حافظه رويدادي در بين افراد داراي رشد پس از ضربه و مبتلايان به اختلال استرس پس از ضربه

استرس به عنوان بخش جدا نشدني زندگي انسان امروز به شمار مي‌آيد؛ از اين رو اكثر انسان‌ها تا حدودي روش‌هاي مقابله نسبتا سازگارانه با آن را آموخته‌اند، اين روش‌ها معمولا براي مقابله با استرس‌هاي زندگي روزمره كفايت مي‌كند اما گاهي وقايعي رخ مي‌دهد كه استرس بسيار زيادي را به افراد وارد مي‌كند. اين پژوهش با هدف مقايسه ويژگي‌هاي شخصيتي و حافظه رويدادي در بين افراد داراي رشد پس از ضربه و مبتلايان به اختلال استرس پس از ضربه انجام گرفت. روش انجام اين مطالعه از نوع علي-مقايسه‌اي و جامعه آماري آن شامل كليه افرادي بود كه به دنبال تصادف رانندگي در سال 1399، به اورژانس بيمارستان‌هاي شهر اصفهان مراجعه كرده بودند. براي غربالگري از پرسشنامه‌ي رشد پس از ضربه (PTGI) (1996) و فهرست اختلال پس از ضربه (PCL) (1993) استفاده شد.20 نفر براي PTG و 22 نفر براي گروه PTSD به صورت هدفمند انتخاب شدند. اين افراد از نظر تحصيلات و وضعيت تاهل در دو گروه همتا شدند. به منظور جمع‌آوري داده‌ها هر دو گروه به پرسشنامه‌هاي آزمون حافظه شرح‌حال (AMT) (1986) و فرم كوتاه تست شخصيت پنج عاملي نئو (1992) پاسخ دادند. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه در بين زير مقياس‌هاي پرسشنامه­ي كوتاه تست شخصيت پنج عاملي نئو، تفاوت زير مقياس‌هاي روان‌رنجورخويي، برون‌گرايي، انعطاف‌پذيري و مسئوليت‌پذيري و همچنين حافظه رويدادي بين دو گروه داراي PTSD و PTG در سطح 05/0 معنادار است. درحالي كه تفاوت اين دو گروه در زيرمقياس توافق (دلپذير بودن)، جنسيت در همين سطح معنادار نبود. با توجه به داده‌هاي جمع‌آوري شده مي‌توان گفت ويژگي‌هاي شخصيتي و حافظه رويدادي در بين افراد داراي PTG و مبتلايان به PTSD متفاوت است.