تأثير هشت هفته تمرينات تناوبي با شدت زياد بر تغييرات سطوح انسولين، لپتين و آديپونكتين در موش‌هاي نر ديابتي نژاد ويستار

زمينه و هدف: چاقي در افراد از طريق اختلال در ترشح و بيان آديپوكين ها باعث برهم خوردن اعمال بيولوژيك و بروز بيماري ديابت نوع 2 مي شود. اگرچه نقش ورزش منظم بر پيشگيري از بيماري هاي متابوليكي گزارش شده است؛ اما مكانيسم ورزش با شدت هاي بالا هنوز به خوبي شناخته نشده است. لذا در مطالعه حاضر تأثير هشت هفته تمرينات تناوبي با شدت زياد (HIIT) بر تغييرات سطوح انسولين، لپتين و آديپونكتين در موش هاي نر نژاد ويستار بررسي شد.روش تحقيق: در اين مطالعه تجربي 20 سر موش صحرايي نر از نژاد ويستار 10-8 هفته به طور تصادفي به چهار گروه (1) كنترل سالم، (2) كنترل ديابت نوع 2، (3) تمرين و (4) ديابت-تمرين تقسيم شدند. ديابت نوع 2 با رژيم غذايي پرچرب به همراه تك دوز دوزmg/kg ۳۵ استرپتوزوتوسين (STZ) القا شد. موش هاي گروه هاي تمرين و ديابت-تمرين به مدت هشت هفته HIIT (دويدن با شدت 95-85 % سرعت بيشينه، فواصل 10-4) انجام دادند. سطوح انسولين، آديپونكتين و لپتين در سرم اندازه گيري شد. ارزيابي مدل هومئوستاز براي مقاومت به انسولين (HOMA-IR)، ارزيابي مدل هومئوستاز براي مقاومت به انسولين بتا (HOMA-β) و شاخص بررسي كمّي حساسيت به انسولين (QUICKI) براي ارزيابي مقاومت و حساسيت به انسولين محاسبه شد. يافته ها: ديابت باعث كاهش سطح انسولين، آديپونكتين و لپتين در سرم شد. HIIT اختلالات ناشي از ديابت را معكوس كرد. همچنين HOMA-IR، HOMA-β و QUICKI در گروه هاي ديابت-تمرين بهبود يافتند.نتيجه گيري: در مجموع، نتايج ما تأييد كرد كه ديابت اثرات نامطلوبي بر شاخص هاي سرمي لپتين، آديپونكتين و انسولين دارد و تمرين HIIT مي تواند اين اختلالات را بهبود بخشد.