بررسي تأثير شيب مزرعه، طول جويچه آبياري و دبي در سامانه آبياري سطحي بر عملكرد نيشكر و ميزان توليد شكر در مزارع جنوب خوزستان

از ميان روش‌هاي آبياري سطحي، آبياري جويچه‌اي متداولترين و سازگارترين روش براي توسعه كشاورزي مكانيزه محسوب مي‌شود. آبياري جويچه‌اي رايج ترين روش آبياري در اراضي نيشكر خوزستان است. با توجه به كمبود منابع آب و مشكلاتي كه كشت و صنعت‌هاي نيشكري در سال‌هاي اخير با آن مواجه بوده‌اند، افزايش راندمان و بهره‌وري سامانه‌هاي آبياري سطحي موجود از اهميت بالايي برخوردار است. اين مطالعه به‌منظور بررسي اثر شيب، طول‌جويچه و دبي بر عملكرد نيشكر و شكر انجام شده است. به‌همين منظور آزمايشي به‌صورت كرت‌هاي دو بار خرد شده در قالب بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در شركت كشت و صنعت ميرزاكوچك‌خان انجام شد. اين طرح با سه تيمار و هر تيمار در سه سطح شامل: شيب 0.02، 0.04 و 0.06 درصد، طول‌جويچه 150، 200 و 250 متر و دبي 2 ، 2.5 و 3 ليتر در ثانيه انجام شد. عملكرد نيشكر و شكر در اين مطالعه به‌ترتيب 65.8 تا 120.4 تن در هكتار و 6.3 تا 12.5 تن در هكتار بود. عملكرد نيشكر و شكر به‌طور معني‌داري تحت تأثير شيب و طول‌جويچه و دبي قرار گرفت. تغييرات ميانگين به‌دليل اثرمتقابل شيب، طول‌جويچه و دبي بر عملكرد نيشكر معني‌دار بود(0.01 P). طول‌جويچه 250 متر، دبي 2 ليتر در ثانيه و شيب 0.04 درصد با عملكرد نيشكر 120.4 تن در هكتار و عملكرد شكر 12.6 تن در هكتار، براي توليد شكر در مزارع نيشكر شركت كشت و صنعت ميرزاكوچك‌خان بهتر است. تركيبي از طول‌جويچه 250 متري با شيب 0.04 درصد و دبي 2 ليتر در ثانيه با توجه به كاهش تلفات نفوذ عمقي و كاهش زه‌آب و مصرف بهينۀ آب كه منجر به توليد نيشكر و شكر با عملكرد مناسب شده است را مي‌توان توصيه كرد.