بررسي و تحليل نقش انسان‌شناسي‌ در پي‌ريزي فرهنگ و تمدن نوين اسلامي

فرهنگ و تمدن اسلامي به دليل اتصال به عالم وحياني و قرآني و روايي، داراي غناي محتوايي بي‌بديلي است كه مي‌تواند تمامي انسان‌ها را در هر زمان و هر مكان و با هر شرايطي تا قيامت هدايت نموده و سعادت دنيا و آخرت ايشان را تضمين نمايد. از سوي ديگر نقش بي‌نظير فلسفه اسلامي به عنوان پشتوانه عقلاني و معرفتي فرهنگ و تمدن اسلامي داراي اهميت فوق‌العاده‌اي است. حال بايستي توجه نمود كه در آينده، نقش انسان‌شناسي فلسفه اسلامي در طراحي مباني نظري فرهنگ و تمدن نوين اسلامي و جامعه مهدوي كه بارها مورد تأكيد امام امت(ره) و رهبر معظم انقلاب اسلامي است، چگونه است؟ فلسفه اسلامي با رويكرد انسان‌‌شناسانه خود به مباني نظري فرهنگ و تمدن نوين اسلامي و جامعه مهدوي ورود نموده و بصورت كامل و دقيق تبيين مي‌نمايد و بر اين اساس، شاكله حيات طيبه بشري را طرح‌ريزي مي‌كند. به عبارت ديگر حل اين مهم، باعث رفع همه مشكلات كاربردي فرهنگي و تمدني نوين اسلامي مي‌گردد، چرا كه مباحث رفتاري و عملي رابطه مستقيم و تنگاتنگي با مباحث نظري دارد و از آن متأثر است. اين پژوهش با هدف بررسي و تحليل انسان‌شناسي فلسفه اسلامي در فرهنگ و تمدن نوين اسلامي و جامعه مهدوي و با روش توصيفي- تحليلي به دنبال نشان دادن نقش مهم و حياتي انسان‌‌شناسي فلسفه اسلامي به‌ عنوان مباحث نظري فرهنگ و تمدن نوين اسلامي و جامعه مهدوي است. يافته‌هاي پژوهش عبارتند از عملياتي نمودن مباحث نظري دقيق و عميق انسان‌‌شناسي فلسفه اسلامي در فرهنگ و تمدن نوين اسلامي.