بررسي آزمايشگاهي آستانه استغراق فلوم‌هاي با گلوگاه تركيبي

فلوم يكي از سازه‌هاي متداول اندازه‌گيري آب در مجاري باز مي‌باشد. يكي از اصول اندازه‌گيري جريان با استفاده از اين سازه‌، مشخص بودن آزاد يا مستغرق بودن جريان عبوري از آن مي‌باشد. هدف اين تحقيق تعيين آستانه استغراق دو نوع فلوم با گلوگاه تركيبي مي‌باشد. آزمايش‌هاي اين تحقيق در يك فلوم به طول، عرض و ارتفاع به‌ترتيب 20، 0.6 و 0.5 متر در آزمايشگاه هيدروليك سازمان آب و برق خوزستان انجام شده است. براي اين تحقيق 9 مدل فلوم با مقطع ذوزنقه‌اي-مستطيلي و 4 مدل فلوم با مقطع مثلثي-مستطيلي در دبي‌هاي مختلف مورد آزمايش قرار گرفته و در مجموع 271 آزمايش انجام شده است. نتايج اين تحقيق نشان داد كه با افزايش ارتفاع فلوم، حساسيت سازه به عمق پاياب كمتر مي‌شود. همچنين مقايسه دو فلوم مختلف نشان مي‌دهد كه فلوم با مقطع مثلثي- مستطيلي در دبي‌هاي پايين حساسيت بيشتري به عمق پاياب داشته و زودتر مستغرق مي‌شود و در دبي‌ها بالا فلوم ذوزنقه‌اي-مستطيلي زودتر مستغرق مي‌شود. با استفاده از تحليل ابعادي و اصل خود تشابهي ناقص و همچنين رگرسيون چند متغيره غيرخطي روابط تجربي مناسبي براي شاخص آستانه استغراق هر دو نوع فلوم ارائه شد.