پيشرفت‌هاي علم پزشكي در درمان ضايعات نخاعي

مقدمه: ضايعه نخاعي (SCI) يك بيماري جدي است كه منجر‌به اختلال جزئي يا كامل عملكرد حسي و حركتي مي‌شود. در حال حاضر دارو درماني، جراحي و مديريت پس از عمل درمان‌هاي اصلي در بيماران مبتلا به SCI هستند. به دليل پيچيدگي پاتولوژيك ريز‌محيط ضايعه نخاعي هنوز درمان موثري براي ضايعه نخاعي وجود ندارد. در حال حاضر تحقيقات براي يافتن دارو يا روش‌هاي كه بتواند به بهبود عملكردي بيماران مبتلا به ضايعه نخاعي كمك كند در حال افزايش است. مطالعات تجربي نشان داده‌اند كه سلول درماني با سلول‌هاي بنيادي به همراه مواد زيستي و اگزوزم‌هاي مشتق از آن‌ها و برخي دارو‌ها گزينه‌هاي خوبي براي درمان ضايعه نخاعي هستند. اين مطالعه مروري به جديدترين پيشرفت‌هاي علم پزشكي در درمان ضايعه نخاعي مي‌پردازد. اطلاعات و داده‌ها، از مجموعه داده‌هاي پاب مد، اسكوپوس، Web of Science و Scince direct استفاده جمع‌آوري شد. نتيجه‌گيري: به‌طور كلي اگزوزوم‌ها در مقايسه با سلول‌هاي بنيادي مزاياي زيادي از جمله ويژگي محافظ عصبي بودن، ايمونوژنسيتي پايين، نگهداري آسان، اندازه كوچك و خاصيت بازسازي اكسوني بهتر دارند. علاوه بر اين اگزوزم‌ها به راحتي از سد خوني مغزي عبور مي‌كنند و در بافت‌هايي مانند كبد و ريه هم گير نمي‌افتند. مواد زيستي نيز با فراهم كردن ريز محيطي براي آزاد سازي فاكتورهاي رشد توسط سلول‌هاي بنيادي و اگزوزوم‌ها در درمان بيمارهاي مختلف از جمله ضايعه نخاعي كمك مي‌كنند.