استفاده از الگوي تحليل شبكه (ANP) براي اولويت‌سنجي موانع جابه‌جايي پايتخت در ايران

ايران كشوري است كه بنا به دلايل مانند ترافيك آلودگي هوا، زلزله‌خيز بودن و تمركز جمعيت در شهر تهران، مي‌كوشد تا پايتخت خود را انتقال دهد. جابه‌جايي پايتخت در ايران از دو منظر اهميت ويژه‌اي پيدا مي‌كند؛ اول ساماندهي شهر تهران و تعادل بخشي به‌نظام شهري و منطقه‌اي كشور و دوم حفظ امنيت سياسي كشور؛ ازاين‌رو هدف از نگارش اين مقاله كه با روش توصيفي – تحليلي و پيمايشي نگاشته شده، شناسايي اصلي‌ترين موانع و چالش‌هاي فراروي جابه‌جايي پايتخت و ارائه راهكارهاي بهينه در جهت رفع اين موانع مهم‌ترين هدف آن است. به همين منظور روش مقاله، با توجه به ماهيت نظري آن توصيفي_تحليلي است و گردآوري داده‌ها به روش كتابخانه‌اي و اسنادي انجام گرفته است. نتايج تحقيق برگرفته از جامعه آماري تحقيق كه متخصصان علوم انساني در حوزه‌هاي مرتبط با موضوع است و حجم نمونه 100 نفر كارشناس است كه از روش نمونه‌گيري گلوله برفي انتخاب شده‌اند، حاكي از آن است كه عواملي مختلف امنيتي مانند: «به وقوع پيوستن نزاع‌هاي سياسي بر سر تفويض قدرت و اختيارات و توزيع وزارتخانه‌ها در شهرهاي مختلف»؛ «موفق نبودن انتقال پايتخت‌هاي ديگر در ساير نواحي جهان» و... به ترتيب بيشترين اثر را در اين مؤلفه داشته‌اند؛ بنابراين مهم‌ترين پيشنهاد و راهكار نويسندگان ساماندهي سياسي فضا براي تمركززدايي از تهران. پراكنده ساختن وزارتخانه‌ها، ادارات و مراكز غيرضروري در سطح كشور براي جلوگيري از ازدحام جمعيت در تهران است.