ارزيابي كاربرد اسيد‌ آمينه گلايسين بر ويژگي ‌هاي رشدي، مورفوفيزيولوژيكي و بيوشيميايي خيار تحت سطوح كم ‌آبياري

خشكي از مهم ترين عوامل بازدارنده دستيابي به توليد بهينه محصولات كشاورزي بوده كه نياز به راهكارهايي جهت كاهش اثرات آن مي باشد. در اين راستا تأثير كاربرد اسيد آمينه گلايسين به عنوان ماده محرك رشد و ضد تنش بر ويژگي هاي خيار تحت شرايط كم آبياري و در قالب طرح كاملاً تصادفي و به صورت گلخانه اي مورد بررسي قرار گرفت. تيمارها شامل تركيبي از كاربرد يا عدم كاربرد خاكي 500 ميلي گرم گلايسين بر گياه و سطوح آبياري (شاهد (80% ظرفيت زراعي)، كم آبياري در سطح 70% و 60% ظرفيت زراعي خاك) در چهار تكرار بود. نتايج نشان داد كه كاربرد اسيدآمينه گلايسين مخصوصاً تحت شديدترين سطح كم آبياري (سطح 60% ظرفيت زراعي) اثرات منفي ناشي از كمبود آب و احتمالاً تنش را كاهش داده و رشد گياه را بهبود بخشيد. خصوصيات رشدي شامل تعداد برگ در بوته، سطح برگ، طول و وزن خشك ساقه، طول ميانگره و طول دوره رشد بوته خيار، شاخص كلروفيل، ميزان ويتامين ث و نسبت به ميوه رفتن با افزايش سطح كم آبياري كاهش يافت. در تمامي صفات رشدي و عملكردي، تيمار كاربرد خاكي گلايسين تحت شرايط بدون كم آبياري (شاهد) در رده نخست قرار گرفت. در ميان سطوح كم آبياري، بالاترين تعداد ميوه (86/5 عدد) در سطح آبياري 70% ظرفيت زراعي و با كاربرد گلايسين توليد شد. ميزان توليد آنتي اكسيدان كل، آنزيم كاتالاز، پلي فنول اكسيداز و پراكسيداز و پرولين ميوه در اثر كم آبياري افزايش يافت و بيشترين ميزان اين مواد در تيمار كم آبياري 60% ظرفيت زراعي مشاهده شد. با در نظرگرفتن تأثير متعادل كننده تيمار گلايسين بر اثرات كم آبياري بويژه در هنگام بروز تنش ملايم، مي توان به كاربرد تيمار مذكور با هدف كاهش اثرات تنش و كاهش مصرف آب آبياري، مبادرت ورزيد.