بررسي ارتباط گونه هاي سنگي مخزني با ريزرخساره ها و فرايندهاي دياژنزي نهشته هاي سازند سروك در يكي از ميادين نفتي ناحيه دشت آبادان، جنوب باختر ايران

نهشته​هاي كربناته سازند سروك (سنومانين-تورونين) با دارا بودن ذخاير عظيم نفتي به عنوان يكي از مهم​ترين واحدهاي سنگ​چينه​اي در ميادين نفتي جنوب باختر ايران و گستره دشت آبادان شناسايي و معرفي شده است. مطالعات و بررسي اين نهشته​ها بر اساس داده هاي 3 چاه كليدي شامل مغزه​ها، آناليز پتروگرافي، نمودارهاي پتروفيزيكي و داده​هاي تخلخل و تراوايي مغزه، در يكي از ميادين بزرگ نفتي در ناحيه دشت آبادان منجر به شناسايي ۷ ريزرخساره گرديد. اين ريزرخساره​ها در ۵ كمربند رخساره اي وابسته به زيرمحيط​ هاي تالاب محدود، پشته زيرآبي، ريف روديستي و درياي باز مي باشد. بررسي جايگاه هر يك از ريزرخساره ها و توالي آن​ها نشان دهنده محيط رسوب​گذاري رمپ كربناته هم شيب براي اين نهشته​ها است. بررسي​هاي پتروگرافي نشان دهنده تاثير فرايندهاي دياژنزي مختلف بر روي اين نهشته​ها است. عمده فرآيندهاي دياژنزي شناسايي شده شامل ميكريتي​شدن، تراكم فيزيكي و شيميايي، انحلال، سيماني شدن، استيلوليتي​شدن، دولوميتي​شدن، سيليسي​شدن و شكستگي هستند. توالي رسوبي نهشته​هاي سازند سروك متاثر از تغييرات سطح آب دريا در طي زمان سنومانين-تورونين بوده كه با گسترش فرآيندهاي دياژنزي تاثير عمده اي بر كيفيت مخزني اين نهشته​ها گذاشته است. به منظور بررسي​هاي مخزني واحدهاي سنگي به دو روش تفكيك گونه​هاي سنگي براساس ريزرخساره​ها و فرآيندهاي دياژنزي و روش شاخص كيفيت مخزني مورد بررسي و تحليل قرار گرفت. نتايج بدست آمده از تلفيق داده​هاي مورد مطالعه، نشان دهنده تاثير مثبت انحلال در ريزرخساره​هاي دانه​پشتيبان در افزايش كيفيت مخزني و سيماني​شدن دانه​ها و پرشدگي شكستگي​ها با سيمان كلسيتي در كاهش كيفيت مخزني است. نتايج اين بررسي مي​تواند در برنامه​ريزي براي توسعه ميادين و اكتشافات آتي راهگشا باشد.