پيامدهاي احداث پالايشگاه پتروشيمي در ناحيه روستايي ميانكاله شهرستان بهشهر

بررسي اثرات زيست محيطي طرح هاي بزرگ در مجاورت عرصه هاي طبيعي حساس، حياتي شمرده مي شود و احداث و استقرار پتروشيمي در ميانكاله به عنوان يك منطقه حفاظت شده و زيستگاه پرندگان در مقياس جهاني و نيز يك ناحيه روستايي با اقتصاد كشاورزي و شيلات، موضوع تحقيق در نظر گرفته شده است. انتخاب احداث پتروشيمي در ميانكاله، به عنوان يك طرح ملي و مطرح شده در هيات دولت، در سال هاي 1400 و 1401 صورت گرفته و به تبع آن، برخي اقدامات اجرايي و عملياتي به صورت پراكنده انجام شده است. هدف تحقيق پيامدهاي احداث پتروشيمي در دو محور روستايي و عرصه طبيعي بوده است. روش تحقيق كيفي و جامعه نمونه 40 نفر از متخصصان و نخبگان محلي بوده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد نخست احداث پتروشيمي در شبه جزيره ميانكاله، داراي شبهات جدي است و سپس داراي پيامدهاي زير است: دگرگوني ساختاري – كاركردي سكونتگاه­هاي روستايي ميانكاله ناشي از شكنندگي روستاها، وابستگي به عرصه هاي طبيعي، فروش اجباري و اختياري زمين مورد نياز براي پتروشيمي و مهاجرت هاي تبعي آن، تغيير ساختار اقتصاد كشاورزي به اقتصاد خدماتي ناشي از گرايش به تغيير شغل، تغيير اجباري الگوي كشت، كوچك شدن اراضي، تقاضاي زمين و از بين رفتن اقتصاد خرد و محلي، تخريب عرصه ميامكاله و خليج گرگان و مرگ حيات گياهي و جانوري ذخيره زيستكره ناشي از آلودگي پتروشيمي، ايجاد و افزايش پساب صنعتي، آلودگي هاي آب و خاك، ناپايداري و شكنندگي عرصه هاي موجود و در نهايت خارج شدن ميانكاله از كنوانسيون هاي بين المللي ناشي از احداث پتروشيمي و از بين فتن ويژگي هاي محيطي زيست كره جهاني.