طراحي شبكه زنجيره تأمين حلقه بسته با رويكرد پايداري و قابليت اطمينان

محيط رقابتي عصر حاضر، توجه سازمان‌ها را به رعايت الزامات كيفيت و مسئوليت‌پذيري اجتماعي معطوف داشته است. زيرا سازمان‌هايي كه خود را پاي‌بند به چارچوب مديريت كيفيت مي‌دانند به سطح بالاتري از رضايتمندي مشتريان دست مي‌يابند. اين تحقيق براي ادغام پايداري و قابليت اطمينان، مسئله طراحي شبكه زنجيره تأمين اقتصادي، مسئوليت‌پذير و قابل اطمينان را به صورت جامع و كارآمد مورد مدل‌سازي قرار داده است. از اين رو، يك مدل برنامه‌ريزي عدد صحيح مختلط غيرخطي براي مسئله طراحي شبكه زنجيره تأمين به صورت سه هدفه، چندمحصولي، چندسطحي، چندمنبعي، چندظرفيتي و چندمرحله‌اي در نظر گرفته شده است. جواب‌هاي بهينه پارتو مدل پيشنهادي، با استفاده از روش محدوديت اپسيلون تكامل يافته (AEC) به دست آمده است. همچنين از مثال عددي با داده‌هاي تصادفي براي سنجش صحت و عملكرد كلي مدل پيشنهادي استفاده شده است. نتايج نشان داد كه با افزايش پارامتر تقاضا مقدار سود مسئله افزايش مي‌يابد. اين در حالي است كه قابليت اطمينان و مسئوليت‌پذيري اجتماعي كاهش پيدا مي‌كند. علاوه بر اين، با افزايش انتشار گازهاي گلخانه‌اي مقدار تابع هدف سود و مسئوليت‌پذيري اجتماعي كاهش پيدا مي‌كنند در حالي كه مقدار تابع هدف قابليت اطمينان تقريباً ثابت مي‌ماند. با اين حال، دستيابي به هم‌افزايي ميان پايداري و قابليت اطمينان در طراحي شبكه زنجيره تأمين، نيازمند تدوين دستورالعمل‌هاي دقيق‌تر و بلندمدت‌تري است.