كارآفريني سبز بر مديريت زنجيره تامين سبز و عملكرد پايدار؛ تحليلي از نقش بازارگرايي و گرايش به مديريت دانش در شهرداري مشهد

تحقيق حاضر با هدف بررسي تاثير گرايش به كارآفريني سبز بر مديريت زنجيره تامين سبز و عملكرد پايدار؛ تحليل نقش بازارگرايي و گرايش به مديريت دانش انجام گرفته است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش اجرا توصيفي- همبستگي است. جامعه آماري تحقيق كليه كاركنان شهرداري مشهد با تعداد 480نفر مي باشد. نمونه آماري با استفاده از جدول مورگان 214 نفر محاسبه گرديد و روش نمونه گيري تصادفي ساده بوده است. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش پرسشنامه استاندارد حبيب (2020) با 33 سوال مي باشد. به منظور تعيين روايي پرسشنامه‌‌، از روايي محتوايي با تاييد اساتيد و افراد خبره و مطلع و روايي سازه ، همگرا و واگرا استفاده شد و جهت پايايي پرسشنامه نيز از ضريب آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي استفاده كه در نهايت روايي و پايايي تاييد شد. در اين پژوهش جهت تجزيه و تحليل داده ها از روشهاي آمار توصيفي و استنباطي با استفاده از نرم افزار SPSS و pls استفاده گرديده است. نتايج پژوهش نشان داد كه گرايش به كارآفريني سبز بر بازارگرايي، گرايش به مديريت دانش و مديريت زنجيره تامين سبز تاثير معناداري دارد. همچنين تاثير مديريت زنجيره تامين سيز بر عملكرد اقتصادي و محيطي تاثير معنادار داشته است. اثر ميانجي بازارگرايي و گرايش به مديريت دانش بين گرايش به كارآفريني سبز و مديريت زنجيره تامين سبز نيز تاييد شد. در نهايت اثر گرايش به كارآفريني سبز از طريق مديريت زنجيره سبز بر عملكرد پايدار (اقتصادي و محيطي) تاييد شد. را تاييد نمود.