بررسي عوامل و موانع موثر بر توسعه رفتار سبزكاركنان در سازمان هاي ورزشي در ايران (يك مطالعه فراتحليلي)

پژوهش حاضر با هدف ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ عوامل و موانع موثر بر توسعه رفتار سبزكاركنان در سازمان‌هاي ورزشي در ايران انجام شد. روش تحقيق از نوع توصيفي و فراتحليل بود. جامعه آماري شامل همه منابع چاپ شده در بازه زماني سال 1390 تا 1402 بود. از بين جامعه آماري 20 تحقيق كه ملاك هاي ورود به فراتحليل را دارا بودند، از طريق روش سرشماري به عنوان نمونه تحقيق انتخاب شدند. تجزيه‌ و تحليل داده‌هاي جمع‌آوري‌شده با استفاده از نرم‌افزار CMA3 و SPSS انجام شد. نتايج فراتحليل نشان داد اندازه اثر تركيبي براساس شاخصD كوهن براي عوامل موثر بر توسعه رفتار سبز،1.194=d و براي موانع، 1.229=d بدست آمد كه هر دو اندازه اثر بزرگ و معناداري محسوب مي شدند. نتايج آزمون كوكران و مجذور I نشان دهنده ناهمگني بالا در مطالعات بود. همچنين نتايج آزمون ايمن از خطاي روزنتال و نمودار فانل نشان دهنده عدم سوگيري انتشار در مطالعات بودند. عوامل موثر بر توسعه رفتار سبز شامل موارد مديريتي و حمايتي سازماني، مشوق هاي مالي، حمايت مديريت از رفتارهاي زيست محيطي، رفتارهاي هنجاريافته بود. همچنين نتايج نشان داد كه عدم آموزش كاركنان، عدم پشتيباني كاركردهاي مديريت منابع انساني، عدم مديريت مصرف انرژي، عدم پشتيباني منابع انساني از نظام مديريت زيست محيطي از موانع موثر بر توسعه رفتارهاي سبز كاركنان در سازمان‌هاي ورزشي مي باشد. به نظر مي رسد ﻫﻤﺴﻮ ﮐﺮدن ﻣﻨﺎﺑﻊ اﻧﺴﺎﻧﯽ وزارت ورزش ﺑﺎ راﻫﺒﺮد ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺳﺒﺰ، ارزﯾﺎﺑﯽ ﻣﺴﺘﻤﺮ از ﻧﺤﻮه ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ زﯾﺴﺖﻣﺤﯿﻄﯽ ﮐﺎرﮐﻨﺎن و كاهش موانع مالي در توسعه رفتار سبز كاركنان سازمان هاي ورزشي موثر است.