جداسازي انتروباكترياسه‌هاي مقاوم به آنتي‌بيوتيك از فاضلاب مرغداري‌ها

باكتري‌هاي مقاوم به آنتي‌بيوتيك در سال‌هاي اخير در دام و طيور افزايش يافته است. با اين حال، تا به امروز پژوهش‌هاي كمي وجود داشته است كه باكتري‌هاي مقاوم به آنتي‌بيوتيك را در نمونه‌هاي محيطي و حيواني بررسي كرده باشد. ازاين‌رو هدف اصلي اين پژوهش، جداسازي انتروباكترياسه از فاضلاب مرغداري‌ها و بررسي الگوي مقاومت آنتي‌بيوتيكي در اين باكتري‌ها بود. در اين پژوهش، 100 نمونه از فاضلاب مرغداري‌هاي شهر كرج جمع‌آوري شدند. اين سويه‌ها با استفاده از آزمون‌هاي بيوشيميايي تعيين هويت شدند. الگوي مقاومت آنتي‌بيوتيكي به روش انتشار ديسك (كربي‌بائر) تعيين شد. باكتري‌هاي جدا شده از لحاظ الگوي مقاومت نسبت به سفالكسين، تايلوزين، داكسي‌سايكلين، اريترومايسين بررسي شدند. در مجموع 170 جدايه باسيل گرم منفي از خانواده انتروباكترياسه از نمونه‌هاي فاضلاب مرغداري جدا شدند. بيشترين سويه جدا شده مربوط به باكتري اشريشياكلي (33/35 درصد) و بعد از آن كلبسيلا (65/17 درصد) بود. بر اساس اين پژوهش بيشترين مقاومت به آنتي‌بيوتيك‌هاي سفالكسين و داكسي‌سايكلين بود. يافته‌هاي اين پژوهش نشان‌دهنده بالا بودن ميزان مقاومت آنتي‌بيوتيكي در عوامل باكتريايي جدا شده از فاضلاب مرغداري‌ها بود. اين موضوع احتمالاً مي‌تواند به‌دليل استفاده نادرست از آنتي‌بيوتيك‌ها در صنعت مرغداري باشد.