طراحي الگوي كوچك سازي بخش دولتي مبتني بر حكمراني جامع

زمينه و هدف: امروزه مديريت دولتي نوين به صورت ويژه بر كوچك كردن حجم دولت و تمركززدايي از ساختارهاي دولت تأكيد مي نمايد و شرايط را براي ورود نهادهاي جديد جهت تحقق اين امر فراهم مي آورد. دولت‌ها به علت مواجهه با مشكلات اقتصادي و اداري متعدد با چالش‌هاي فراواني در اداره عمومي خود مواجه هستند. كوچك سازي ابزاري مديريتي، جهت كاهش هزينه‌ها و افزايش بهره وري است. پرواضح است كه نظام اداري كشورمان در حال حاضر از چابكي لازم برخوردار نيست. اين مشكل از دو مساله ناشي مي گردد. يكي گستردگي و نامتوازن بودن نظام اداري كشور، باعث كم تحركي آن شده است و ديگري اينكه بخش دولتي از توازن سيستمي لازم برخوردار نيست و بخش هاي مختلف رشد نامتوازن دارند. بنابراين هدف پژوهش حاضر، طراحي الگوي كوچك سازي در بخش دولتي بوده است. روش شناسي: اين پژوهش از نظر هدف، بنيادي و در آن از روش كيفي استفاده شده است. به لحاظ رويكرد استقرايي و استراتژي مورد استفاده در اين پژوهش تحليل مضمون بوده است. براي پاسخگويي به سوال پژوهش، از مطالعات كتابخانه اي و بررسي متون استفاده شده است. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم افزار Maxqda2020 استفاده شد. يافته ها: يافته‌ها نشان داد كه تعداد 145 مضمون پايه، 41 مضمون سازمان‌دهنده و 13 مضمون فراگير شناسايي شدند. نتايج: الگوي كوچك‌سازي بخش دولتي داراي 13 بعد اصلي شامل الزامات كوچك‌سازي، ايجاد ظرفيت جهت كوچك‌سازي، استراتژي‌هاي كوچك‌سازي، روش‌هاي كوچك‌سازي، راهكارهاي عملياتي كوچك‌سازي، حكمراني مطلوب، سياست‌هاي كلان دولتي، ساختار نظام حكومتي، فشارهاي مالي و بدهي دولت، تكنولوژي و نوآوري و آثار كوچك‌سازي است.