مدل پيش ‌بيني پريشاني روان‌ شناختي بر اساس تنظيم هيجاني با ميانجي ‌گري سازگاري با ناباروري در زنان نابارور

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل پيش ‌بيني پريشاني روان ‌شناختي بر اساس تنظيم هيجاني با ميانجي گري سازگاري با ناباروري در زنان نابارور صورت پذيرفت. روش پژوهش، توصيفي- همبستگي از طريق الگويابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش شامل زنان نابارور مراجعه كننده به مركز ناباروري رويان شهر تهران در سه ماهه تابستان سال 1398 بود. نمونه آماري شامل 350 زن نابارور بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده شامل پرسشنامه هاي سازگاري رواني- اجتماعي با بيماري دروگيتس، تنظيم هيجاني گارنفسكي و همكاران و پريشاني روان‌شناختي بود. تحليل داده‌ها با استفاده از الگويابي معادلات ساختاري و در نرم افزار SPSS و AMOS ويراست 23 صورت گرفت. نتايج نشان داد تنظيم هيجاني مثبت و منفي و سازگاري با ناباروري بر پريشاني روان‌شناختي زنان نابارور داراي اثر مستقيم معنادار هستند (p 0.01). علاوه بر اين، نتايج بوت استراپ نشان داد كه سازگاري با ناباروري در رابطه بين تنظيم هيجاني مثبت و منفي با پريشاني روان‌شناختي زنان نابارور داراي نقش ميانجي‌گري معنادار است (p 0.01). در نهايت الگوي پيشنهادي از برازش مناسبي برخوردار بود. با توجه به نقش ميانجي معنادار سازگاري با ناباروري لازم است كه درمانگران باليني با بكارگيري روش‌هاي درماني روان‌شناختي كارآمد، سازگاري رواني-اجتماعي زنان نابارور را بهبود بخشند.