اثربخشي مداخله مبتني بر ذهن آگاهي بر مهارتهاي ارتباطي و خلاقيت دانش آموزان دورۀ ابتدايي

پژوهش حاضر با هدف بررسي ميزان اثربخشي مداخله مبتني بر ذهن‌ آگاهي بر مهارتهاي ارتباطي و خلاقيت دانش‌آموزان دورۀ ابتدايي انجام شده است. روش پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون و پيگيري يك ‌ماهه با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش شامل همۀ دانش‌آموزان دختر دوره دوم ابتدايي منطقه 20 تهران در سال تحصيلي 1400-1399 بود. سي نفر به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي در مرحله غربالگري،  انتخاب و به‌ صورت تصادفي در دو گروه 15 نفري، شامل گروه آزمايش (15 نفر) و گروه گواه (15 نفر) جايگزين شدند. گروه آزمايش طي ده جلسه تحت آموزش ذهن ‌آگاهي قرار گرفت و گروه كنترل مداخله‌ اي دريافت نكرد. براي گردآوري اطلاعات مورد نياز از پرسشنامه‌هاي مهارتهاي ارتباطي جرابك (2004) و خلاقيت عابدي (2002) استفاده شد. داده‌ ها از طريق آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيريهاي مكرر با نرم افزار SPSS نسخه 22 تحليل شدند. يافته‌ها نشان دادند كه اثربخشي روش ذهن ‌آگاهي بر متغيرهاي خلاقيت و مهارتهاي ارتباطي معنادار است  (0/01 p). همچنين نتايج نشان داد كه  تفاوت ميان نمره‌هاي پس‌آزمون و پيگيري در مورد خلاقيت و مهارتهاي ارتباطي معنادار نيست (0/05 p)، از اين رو ماندگاري اثر مداخله تأييد شد. بر اساس يافته ‌ها، آموزش مؤلفه ‌هاي ذهن ‌آگاهي بر فرايندهاي شناختي مانند تمركز و آگاهي از هيجانهاي خود و ديگران مؤثر است و ظرفيت بروز روابط ميان- فردي و فعاليتهاي خلاقانه را بهبود مي‌ بخشد، از اين رو به نظر مي‌رسد كه بتوان از روش مداخله اي ذهن ‌آگاهي در حوزه افزايش مهارتهاي ارتباطي و خلاقيت دانش‌آموزان ابتدايي بهره برد.