بررسي بيماران مبتلا به خونريزي دستگاه گوارش فوقاني غير واريسي با استفاده از شاخص AIMS65

پيش‌زمينه و هدف: خونريزي با منشأ قسمت فوقاني دستگاه گوارش يك عامل شايع بستري بيماران در اورژانس‌هاي داخلي است. هدف اين مطالعه بررسي پيامد خونريزي دستگاه گوارش فوقاني غيرواريسي با استفاده از شاخص AIMS65 در سال 1397-1398 در بيمارستان رازي رشت بود.مواد و روش‌ كار: در اين مطالعه توصيفي مقطعي، 112 بيمار داراي خونريزي فوقاني گوارشي مراجعه‌كننده به بيمارستان رازي رشت در بين سال‌هاي 1397-1398 به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب‌شده و وارد مطالعه شدند. جهت بررسي خونريزي گوارش از مقياس AIMS65 استفاده شد. در اين مقياس، عوامل خطر شامل ميزان آلبومين، ميزان INR، سطح هموگلوبين و فشارخون سيستوليك هر دو دست، هوشياري بر اساس مقياس كماي گلاسكو و سن در پرسشنامه ثبت شد و امتياز بيماران بر اساس اينكه چه تعداد از اين عوامل خطر را داشتند از 0 تا 5 محاسبه گرديد. بر اساس اين مقياس، بيماران به دو گروه پرخطر يا اورژانس (با امتياز 2 و بالاتر) و كم‌خطر يا غير اورژانسي (با امتياز كمتر از 2) دسته‌بندي شدند و سپس از آنان آندوسكوپي انجام شد.يافته‌ها: بر اساس شاخص AIMS65، 73/2درصد افراد با امتياز زير 2 در گروه غير اورژانس و مابقي با امتياز 2 و بالاتر در گروه اورژانس تقسيم‌بندي شدند. نتايج نشان داد كه تفاوت آماري معني‌داري بين خطر مرگ‌و‌مير داخل بيمارستان و خونريزي مجدد و وضعيت مرگ‌و‌مير بيماران 3 ماه بعد از اولين مراجعه وجود داشت. (P 0.05)بحث و نتيجه‌گيري: در اين مطالعه، معيار AIMS65 در تعيين پيش‌گويي مرگ‌و‌مير داخل بيمارستاني بيماران و پيش‌بيني خونريزي مجدد و پيش‌آگهي آن مؤثر عمل نمود. اما نمي‌تواند به‌عنوان يك معيار مناسب در تعيين نياز به بستري در ICU و طول مدت بستري در آن و همچنين در تعيين نياز به مداخلات اندوسكوپيك عمل نمايد.