تأثير وزن كوله‌پشتي بر شاخص تقارن بين پاي برتر و غير برتر در دختران دانش‌آموز حين راه رفتن

پيش‌زمينه و هدف: تأثير كوله‌پشتي با وزن‌هاي مختلف بر پا كه حلقه ارتباطي بدن انسان با سطح زمين است، كمتر موردتوجه محققين بوده است. لذا هدف تحقيق حاضر بررسي تأثير وزن كوله‌پشتي بر شاخص تقارن بين پاي برتر و غير برتر در دختران دانش‌آموز حين راه رفتن بود.مواد و روش كار: پژوهش حاضر از نوع نيمه تجربي و آزمايشگاهي بود. در اين مطالعه 20 دانش‌آموز دختر در دامنه سني 14 تا 17 كوله‌پشتي‌هايي معادل 10، 15 و 20 درصد وزن بدن را طي راه رفتن حمل مي‌كردند. نيروي عكس‌العمل زمين در نواحي ده‌گانه پا با استفاده از سيستم اندازه‌گيري فشار كف‌پايي در هردو پاي برتر و غير برتر توسط دستگاه سنجش فشار كف‌پايي جمع‌آوري شد. نرمال بودن توزيع داده‌ها با استفاده از آزمون كولموگروف- اسميرنوف مورد تائيد قرار گرفت. سپس از آزمون آناليز واريانس با اندازه‌گيري مكرر استفاده شد.. تمامي آناليزهاي آماري با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 22، در سطح معني‌داري 0.05≥P انجام شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد شاخص تقارن بين پاي برتر و غير برتر در نواحي خارج پاشنه (0.045=P)، كف‌پايي دو و پنجم (0.023=P) و انگشتان دوم تا پنجم (0.000=P) به‌طور معناداري در حين حمل كوله‌پشتي معادل 20 درصد وزن بدن از كوله‌پشتي معادل 10 درصد وزن بدن بالاتر بود.بحث و نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج تحقيق به نظر مي‌رسد، افزايش وزن كوله‌پشتي مي‌تواند منجر به افزايش عدم تقارن بين اندام برتر و غير برتر شود كه نشان‌دهنده تفاوت و ناهمساني در عملكرد اندام برتر و غير برتر دانش‌آموزان است.