بررسي تأثير مواد افزودني حباب‌زا بر روي نفوذپذيري و دوام بتن ساخته شده با سيمان پرتلند 525-1

با توسعه فن آوري توليد سيمان در سال هاي اخير، امكان توليد سيمان هاي با مقاومت فشاري بالاتر فراهم شده است، لذا بررسي خصوصيات دوام بتن هاي ساخته شده با اين سيمان ها در سال هاي اخير مورد توجه محققان بوده است. در اين تحقيق تأثير كاربرد مواد هواساز بر روي خصوصيات مقاومتي و نفوذپذيري بتن حاوي سيمان نوع 1 رده 525 بررسي شده است. تأثير 3 درصد وزني مختلف ماده هواساز (نسبت به سيمان) بر روي دوام بتن بررسي شد. آزمايش‌هاي انجام شده شامل آزمايش تعيين كارآيي (اسلامپ)، تعيين جرم حجمي بتن تازه، تعيين دماي بتن تازه، تعيين درصد هواي محبوس در بتن با استفاده از روش هواي فشرده، تعيين مقاومت فشاري، تعيين مقاومت الكتريكي حجمي و آزمايش تعيين ضريب نفوذپذيري بتن بوده است. نتايج نشانگر آن است كه ميزان ماده افزودني حباب‌زا در بتن داراي يك حد آستانه (0/05 درصد وزني سيمان) مي‌باشد بطوريكه استفاده از مقادير ماده افزودني حباب‌زا كمتر از اين حد آستانه تأثير بسيار كمي در ايجاد حباب هوا در بتن دارد. كاربرد 0/1 درصد وزني سيمان ماده هواساز موجب افزايش حدود 26 درصد كارآيي بتن مي‌شود. كاربرد ماده هواساز باعث افزايش قابل توجه در كارآيي بتن تازه بدون ايجاد مشكلاتي نظير جداشدگي و آب‌انداختگي شده است. به طور كلي هوازايي موجب افت جرم حجمي بتن، مقاومت فشاري، مقاومت الكتريكي و ضريب انتشار يون كلرايد شده است. نتايج تحقيق همچنين نشان مي‌دهد كه ايجاد هر يك درصد هواي محبوس در بتن موجب كاهش 5 درصدي مقاومت فشاري بتن مي‌شود. افزايش درصد هواي محبوس در بتن از 1/9 درصد تا 13/4 درصد موجب افت ناچيزي در شاخص‌هاي نفوذپذيري بتن شامل ضريب انتشار يون كلر و مقاومت الكتريكي ويژه بتن مي‌گردد.