طراحي الگوي جامع منابع انساني نوآور؛ مورد مطالعه: سازمان هاي دولتي ايران

زمينه و هدف: با توجه به اهميت نوآوري در اقتصاد كنوني، منابع انساني از اهميت فزاينده‌اي برخوردار شده است. لذا، در اين پژوهش به ارائه الگوي منابع انساني نوآور در سازمان‌هاي دولتي ايران پرداخته شده است. روش‌شناسي: پژوهش حاضر از نظر نوع استفاده، كاربردي است و در آن از روش آميخته اكتشافي استفاده شده است. در بخش كيفي از استراتژي تحليل مضمون كلارك و براون جهت شناخت مضامين بهره‌گيري شد. جامعه آماري بخش كيفي شامل 11 نفر از خبرگان دانشگاهي و سازماني بود كه به روش غير احتمالي هدفمند انتخاب شدند. جامعه آماري در بخش كمي شامل 520 نفر از مديران، معاونان و كاركنان سازمان‌هاي دولتي بود كه تعداد 220 نفر از طريق فرمول كوكران انتخاب شدند. در اين پژوهش از ابزار مصاحبه و پرسشنامه استفاده شد. تحليل داده‌ها كيفي از طريق كدگذاري سه‌مرحله‌اي باز، محوري و گزينشي و نرم افزار مكس كيو دي اي و در بخش كمي از طريق تحليل عاملي تاييدي و نرم افزاراسمارت .پي. ال. اس انجام شد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش حاكي از شناسايي پنج مضمون فراگير (بعد) و دوازده مضمون سازمان‌دهنده (مولفه) شامل1. فردي(ويژگي‌هاي رفتاري، انگيزشي، شخصيتي/حالات رواني)، 2. بومي-دولتي(دولتي، ارزشي_انساني)، 3.سازماني(كاركردي، قابليت/ ظرفيت سازي)، 4.فرآيندي(نهادينه سازي، سنجش و ارزيابي، بسترسازي و اجرا) و 5.محتوايي(تفكر انتقادي، تفكر خلاق) بود. نتيجه‌گيري: الگوي نهايي پژوهش شناخت جامعي از ابعاد خلاقيت و نوآوري در حوزه منابع انساني ارائه مي‌نمايد و از  آن مي‌توان به عنوان مبنايي براي تصميمات و اقدامات مديران جهت توسعه منابع انساني در سازمان‌هاي دولتي ايران استفاده كرد.