ارايه الگوي مفهومي كيفيت اظهار نظر حسابرسي

اظهارنظر حسابرسي مستقيما منعكس كننده درستي و عادلانه بودن يا نبودن صورت هاي مالي است كه دليل اهميت حسابرسي نيز در همين راستا است. استاندارد شماره 700 حسابرسي، هدف حسابرس را اظهارنظر نسبت به صورتهاي مالي، براساس ارزيابي نتايج به دست آمده از شواهد حسابرسي كسب شده و همچنين ارائه اظهارنظر به صورت شفاف در قالب يك گزارش كتبي، همراه با توصيف مبناي آن بيان مي كند. اهميت اظهارنظر حسابرسي با توجه به اعتباربخشي به صورتهاي مالي تعيين مي شود. پژوهش حاضر از نوع پژوهش هاي كيفي بوده و با هدف طراحي الگوي كيفيت اظهارنظر حسابرسي با رويكرد نظريه پردازي زمينه بنيان انجام شد. جامعه آماري شامل افراد متخصص و صاحبنظر در زمينه حسابرسي، شركاي حسابرسي و مديران سازمان حسابرسي بود كه با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند در مجموع شانزده نفر انتخاب شدند. داده ها به روش مصاحبه به روش عميق و به صورت نيمه ساختاريافته گردآوري شد. يافته هاي پژوهش به صورت مدل پارادايمي با 17 مقوله در عوامل علي، 5 مقوله در شرايط مداخله گر، 6 مقوله در عوامل زمينه اي، 4 مقوله در راهبردها و 5 مقوله در پيامد مرتبط با پديده اصلي پژوهش، شناسايي شد. يافته هاي پژوهش نشان داد كه، اظهارنظر حسابرس علاوه بر عوامل فردي و شخصيتي حسابرس تحت تاثير عوامل سازماني، نوع فعاليت شركت صاحبكار و زيرساخت هاي فناوري قرار مي گيرد. بنابراين،  پژوهش حاضر مي تواند گامي موثر در جهت افزايش كيفيت اظهارنظر حسابرسي و در نتيجه افزايش قابليت اتكاي صورتهاي مالي باشد.