طراحي مدل كارآفريني اجتماعي در صنعت گردشگري با تأكيد بر كارآفريني معلولان

هدف پژوهش حاضر طراحي مدل كارآفريني اجتماعي در صنعت گردشگري به‌منزلهٔ رويكردي نوآورانه براي فراهم كردن زمينهٔ كارآفريني معلولان است. روش پژوهش آميخته از نوع اكتشافي و كاربردي است. در بخش كيفي، با استفاده از روش فراسنتز با كمك علم‌سنجي و نرم‌افزارهاي VOSviwer و MAXQDA، پژوهش‌هاي پيشين در سطح بين‌المللي و ازطريق پايگاه‌هاي داده طي سال‌هاي ۱980 تا ۲0۲۳ تحليل شدند. در اين بخش، مدل مفهومي با سه مقولهٔ فردي، بين‌فردي و محيطي طي فرايند كدگذاري تبيين شد. در بخش كمّي، با استفاده از روش نگاشت‌شناختي فازي ارتباط بين متغيرهاي مدل مفهومي و ميزان تأثيرگذاري و تأثيرپذيري آن‌ها بر يكديگر تحليل شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد، از ميان متغيرهاي شناسايي‌شده، عوامل محيطي و بين‌فردي با بيشترين تأثيرگذاري و عوامل فردي با بيشترين تأثيرپذيري در تعامل با ديگر متغيرها در فراهم كردن زمينهٔ كارآفريني اجتماعي معلولان در صنعت گردشگري بسيار اثرگذار هستند. همچنين، نتايج در حوزهٔ نظري زواياي نوين و پيشنهادهاي كاربردي را براي پژوهشگران و نهادهاي سياست‌گذار و تصميم‌گير ارائه مي‌كند.