طراحي مدل انتخاب منابع تأمين مالي بنگاه‌هاي صنعتي ايران با رويكرد تركيبي ISM-MICMAC فازي

هدف نهايي تأمين مالي را مي‌توان افزايش ارزش كسب‌و‌كار از طريق برنامه‌ريزي، اجرا و اعمال منابع مالي در حين ايجاد تعادل ميان سودآوري و ريسك دانست. اين مهم زماني تحقق مي‌يابد كه مديران مالي، تصميم‌گيري صحيحي را نسبت به استفاده از روش‌هاي تأمين مالي اتخاذ نمايند. هدف پژوهش حاضر، ارائه‌ رويكردي تركيبي بر مبناي تكنيك ISM فازي و تجزيه‌و‌تحليل MICMAC به منظور طراحي مدلي جهت كمك به گزينش منابع تأمين مالي بنگاه‌هاي صنعتي ايران با غلبه بر محدوديت‌هاي فرآيند تصميم‌گيري مي‌باشد. بدين منظور، نخست تكنيك ISM فازي جهت تعيين روابط متقابل ميان شاخص‌ها و نيز مدل‌سازي ساختار سلسله‌مراتب آن‌ها بكار بسته شده است؛ در ادامه با استفاده از تجزيه‌و‌تحليل MICMAC، شاخص‌هاي غالب دخيل در فرآيند تأمين مالي بر مبناي قدرت نفوذ و وابستگي‌شان در يكي از خوشه‌هاي چهارگانه مورد نظر طبقه‌بندي شده‌اند. نتايج حاكي از آن است كه شاخص سياست‌هاي مالي دولت بيشترين تأثير را بر ساير شاخص‌هاي سيستم داشته و معياري اساسي جهت اتخاذ تصميمات كليدي به منظور گزينش منابع تأمين مالي بنگاه‌هاي صنعتي در ايران مي‌باشد؛ لذا نياز است تا تصميم‌گيرندگان در اين امر، چشم‌انداز سياست‌هاي مالي دولت را پيش از توجه به هر شاخص ديگري در تصميمات مديريتي خود لحاظ دارند