تأثير روان‏شناختي ساختار خانواده و مشاركت‌پذيري اعضاي خانواده در حل تعارض ولايت و حضانت

خانواده ركن بنيادين اجتماع و مشمول قواعد روان‌شناختي و مقررات حقوقي است و با حسن اجراي اين قواعد و مقررات مي‏تواند به تعالي اعضاي خانواده و تحكيم و ارتقاي بناي خود دست يابد. در فرض طلاق زوجين و رخداد تعارض تكليف حضانت مادر با حدود ولايت جدپدري مي‏توان با تقويت ساختار گسترده خانواده و توجه به مقتضاي مشاركت‌پذيري طبقات مختلف خانواده از شرايط پيش‌آمده به‌نفع ارتباط نسل‏ها بهره‌مند شد و همچنين به ملاكات شارع براي تشريع نهاد ولايت قهري دست يافت. در پژوهش حاضر با هدف بررسي ميزان تأثير روان‌شناختي نوع ساختار خانواده و حالات مختلف مشاركت اعضا در هر يك از ساختارها براي برون‌رفت از تعارض‏هاي حقوقي پيش‌آمده ميان عملكرد حاضن و وليّ قهري، منابع مختلف روان‌‌‌شناسي و فقهي و حقوقي بررسي شده است. نتايج بررسي‏ها نشان مي‏دهد در شرايط گسست نسل‏ها و وجود فاصله معنادار ميان خانواده مرتبه اول با خانواده در مرتبه‌‏هاي دوم و سوم، زمينه‏‌هاي درك متقابل و مشاركت مؤثر ازبين رفته است و نه‌تنها تعامل حاضن و وليّ قهري پس‌از طلاق دچار مشكل مي‏‌شود، بلكه چه‌بسا اين خلأ خود از زمينه‌‏هاي رخداد واقعه طلاق باشد؛ درنتيجه لازم است حتي درشرايطي‌كه زمينه تغيير ساختار خانواده وجود ندارد، شرايط مشاركت‌پذيري طبقات مختلف خانوادگي در بسترهاي مختلف فكري و فرهنگي و اقتصادي فراهم شود و تهديد بيگانگي خويشاوندان تبديل به فرصت همياري و معاضدت ايشان شود.