ميزان عود شب ادراري تك علامتي اوليه با درمان دسموپرسين در مقايسه با درمان تركيبي دسموپرسين همراه با تولترودين در كودكان 5 تا 16 ساله

زمينه: عود شب ادراري پس از قطع دارو باعث دريافت طولاني مدت داروها توسط كودكاني مي‌شود كه در روند درمان اين اختلال قرار دارند. هدف از اين مطالعه مقايسه ميزان عود بيماري در دو گروه درمان شب ادراري با تركيب دسموپرسين + تولترودين و دسموپرسين به تنهايي است. مواد و روش‌ها: تعداد 123 بيمار از هر دو جنس، مبتلا به شب ادراري، 5 تا 16 ساله در يك كارآزمائي باليني، تصادفي-يك سوكور و تك مركزي بررسي شدند. به گروه اول يك پاف از اسپري بيني دسموپرسين و به گروه دوم هم يك پاف از اسپري بيني دسموپرسين + 1 ميلي‌گرم تولترودين، يك ساعت قبل از خواب تجويز شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS ويرايش 21 و آزمون‌هاي مجذور خي (Chi-Square) و آزمون تي-استيودنت  (Student t- test) تحليل گرديد (0/05 P). يافته‌ها: پاسخ مثبت بيماران به درمان در گروه درماني دسموپرسين 100 درصد و عود پس از قطع درمان، 47/1 درصد بود. در گروه دسموپرسين+ تولترودين، 96/4 درصد به درمان پاسخ مثبت دادند و عود پس از قطع درمان در 34/5 درصد از آنان مشاهده شد. بين دو گروه از نظر ميزان پاسخ به درمان (0/11=P) و عود پس از قطع درمان (0/16=P) تفاوت آماري وجود نداشت.نتيجه‌گيري: درمان توسط دسموپرسين و دسموپرسين+ تولترودين در كاهش عود بيماري بعد از پروسه درمان اوليه كودكان مبتلا به شب ادراري تك علامتي اوليه مؤثر بود. با توجه به اينكه، تفاوت آماري معني‌دار بين گروه‌هاي درماني دسموپرسين و دسموپرسين+ تولترودين وجود نداشت، لذا نيازي به اضافه كردن دارو تولترودين به درمان شب ادراري نمي‌باشد.