نشان‌دارسازي ايبندرونيت با راديوايزوتوپ رنيم-188 و كنترل‌كيفي آن به‌عنوان راديوداروي استخوان‌خواه

عوارض شايع مربوط به بيماران با تومورهاي سرطاني، متاسازهاي استخواني هستند. تاكنون راديوداروهاي استخوان‌خواه متعددي براي درمان متاستازهاي استخواني توسعه يافته است. ويژگي‌هاي مطلوب بيس‌فسفونات‌ها سبب شده است كه در زمينه راديوداروها مورد توجه قرار گيرند و مطالعات روي نسل‌هاي جديد آن‌ها انجام شود. هدف از اين تحقيق توليد و كنترل‌كيفي راديوداروي ساخته‌شده با ايبندرونيت به‌عنوان نسل سوم بيس‌فسفونات‌ها است. بدين منظور ايبندرونيت با راديوايزوتوپ بتازاي رنيم-188 نشاندار شد. خلوص راديوايزوتوپي با استفاده از طيف‌سنجي گاما و خلوص راديوشيميايي به روش كروماتوگرافي لايه‌‌ي نازك مورد بررسي قرار گرفت. در نهايت توزيع بيولوژيكي اين راديودارو در موش ارزيابي شد. نتايج نشان داد كه خلوص راديوشيميايي اين تركيب حدود 97% است. بيش‌ترين جذب مربوط به اندام هدف (استخوان) با مقدار 7.11 % درصد در 12 ساعت بعد از تزريق راديودارو بود. كليه‌ها و معده دو اندامي بودند كه بيش‌ترين مقدار تجمع راديودارو پس از استخوان را داشتند (2.9 % و 2.6 % در 4 ساعت). با توجه به امكان توليد اين راديودارو و همچنين توزيع مناسب آن در اندام‌هاي هدف و غيرهدف، مي‌توان نتيجه گرفت كه ايبندرنيت به‌عنوان نسل سوم بيس‌فسفونات‌ها جذب مطلوب و مناسبي دارد و اين راديودارو مي‌تواند در درمان متاستازهاي استخواني مفيد باشد.