ارائه و اعتبارسنجي الگويي براي پرورش منتور كارآفريني در ايران

آموزش كارآفريني مي تواند به بهبود توانايي فرد براي نوآوري، ايجاد كسب و كار و ايجاد شغل كمك كند. بنابراين داشتن يك منتور براي رسيدن به موفقيت يك كارآفرين از ضروريات است. در همين راستا تحقيق حاضر با هدف ارائه و اعتبارسنجي الگويي براي پرورش منتور كارآفريني در ايران انجام شد. جامعه آماري پژوهش منتورهاي كارآفريني در ايران بوده كه با استفاده از فرمول كوكران 384 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار سنجش پرسشنامه محقق‌ساخت بود كه روايي آن با استفاده از نظرات تخصصي اساتيد و مرشدان خبرۀ كارآفريني انجام شد. ميزان پايايي آن نيز از طريق محاسبۀ ضريب آلفاي كرونباخ محاسبه شد. پس از جمع‌آوري و دسته‌بندي داده‌ها، از روش آمار توصيفي و استنباطي در محيط نرم‌افزار SPSS20 و همچنين براي استخراج مدل معادلات ساختاري از نرم‌افزار Smart PLS3 استفاده گرديد. نتايج به دست آمده از روابط مؤلفه‌هاي مدل منتور كارآفريني نشان داد قوي-ترين رابطه مربوط به «پشتيباني خانواده- ويژگي‌هاي شخصيتي» با ضريب مسير 0.832 و ضعيف‌ترين آن مربوط به «فعاليت‌هاي ترويجي- دانش بازار» با ضريب مسير 0.130 بود. يافته‌ها حاكي از آن است دو عامل دانش منتوري و شايستگي منتوري در سطح 99 درصد اطمينان تأثير مثبت و معني‌داري بر پرورش منتوركارآفريني داشته است. با توجه به نتايج به كارآفرينان كم‌تجربه پيشنهاد مي‌شود ارتباط مستمر با منتورهاي ارشد و بهره‌گيري از تجارب آن‌ها در زمينۀ راه‌اندازي و توسعه كسب‌وكار و ايجاد شبكه‌اي قوي، به توانمندي و دانش منتوري حرفه‌اي دست يابند تا بتوان از اين طريق منتور‌پروري در جهت احياء مرشديت در كسب‌وكارها فراهم شود.