پيامدسنجي اعتبارات خرد بر معيشت خانوارهاي روستايي: دلالت‌هايي براي خوداشتغالي و كارآفريني خرد در پرتو الگوي اسلامي ايراني پيشرفت

پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير اعتبارات خرد دريافتي (به طور ويژه؛ وام‌هاي اشتغال‌زايي بنياد بركت) بر معيشت خانوارهاي روستايي شهرستان زابل انجام شد. جامعه آماري شامل 7263 نفر از سرپرستان خانوار روستايي بود. نمونه‌ها به صورت تصادفي از بين 30 روستا انتخاب شدند. نتايج بررسي كيفيت اعتبارات نشان داد كه شرايط آسان وثيقه‌گذاري و ضمانت، تأمين مدارك مورد نياز، شفافيت در مراحل كار و ارايه اطلاعات كافي درباره تسهيلات اعتباري كيفيت بهتري داشتند و 70.80 درصد پاسخگويان كيفيت اعتبارات دريافتي را متوسط ارزيابي كردند. نتايج آزمون فريدمن نشان داد كه مواردي مانند كارگري، دامداري، زراعت، توليد صنايع دستي و كمك‌هاي دولتي و از كارافتادگي از جمله راهبردهاي مهم معيشتي در منطقه مورد مطالعه بودند. نتايج آزمون t تك نمونه‌اي نشان داد كه سرمايه‌هاي انساني، فيزيكي، طبيعي و مالي در وضعيت مطلوبي نيستند و فقط سرمايه‌ اجتماعي كمي بيشتر از حد متوسط است. نتايج تحليل عاملي اكتشافي منجر به دسته‌بندي راهبردهاي معيشتي و استخراج سه گروه معيشتي شامل «راهبرد معيشت مبتني بر توليد محصول»، «راهبرد معيشت مبتني بر خوداشتغالي» و «راهبرد معيشت مبتني بر دريافت حقوق» شد كه 65.58 درصد واريانس كل را تبيين كردند. نتايج رگرسيون خطي به منظور بررسي تأثير شاخص كيفيت اعتبارات بر هر كدام از سرمايه‌هاي معيشتي نشان داد كه اعتبارات بر سه نوع سرمايه انساني، فيزيكي و مالي و همچنين شاخص كل معيشت پايدار، تأثير مثبت معني‌دار دارد و بر دو نوع سرمايه اجتماعي و طبيعي تأثيري نداشته است.