چارچوب هم افزايي دانش هاي فرايندساز تصميم گيري در تصميمات حكومتي

تصميم گيري، مهم ترين و اثرگذارترين عنصر در هر هسته انساني است. موفقيت يا شكست افراد، گروه ها، سازمان ها و جوامع بيش از هر چيز به تصميمات آن ها وابسته است. در اين پژوهش تلاش گرديده است با رويكرد ميان رشته اي به تصميم گيري حاكميتي بپردازيم. هدف از اجراي اين پژوهش طراحي چارچوب هم افزايي دانش هاي فرايندساز تصميم گيري حاكميتي است. به اين منظور براي طراحي چارچوب هم افزايي از رويكرد علم طراحي استفاده گرديد. نتايج پژوهش ابتدا ويژگي هاي تصميم گيري حاكميتي و بستر آن را شناسايي كرده و پس از آن نشان مي دهد كه دانش هاي اثرگذار در تصميم گيري به دو دسته دانش هاي اثرگذار محتوايي و دانش هاي فرايندساز تقسيم مي شوند. بر اين اساس، با بررسي ادبيات موضوع فهرست اوليه اين دانش ها فراهم گرديد و با روش دلفي مطابق نظر خبرگان موضوع دانش هاي آينده پژوهي، تحقيق در عمليات، خط مشي گذاري، مديريت راهبردي، مطالعات هوشمندي و تصميم گيري با رويكرد اسلامي به عنوان دانش هاي فرايندساز تصميم گيري حاكميتي مشخص گرديدند. پس از اين هندسه لايه اي هر يك از اين دانش ها استخراج شده و بايكديگر مورد مقايسه قرار گرفتند. در مرحله بعدي، چارچوب هم افزايي دانش هاي فرايندساز تصميم گيري حاكميتي براساس دانش استخراج شده در گام هاي پيشين ابتدا به صورت اوليه و پس از ارزيابي توسط خبرگان و اعمال اصلاحات لازم به صورت نهايي ارائه گرديد. اين چارچوب نسبت هر دانش با تصميمات حكومتي و نقشي كه هنگام تصميم گيري حاكميتي ايفا مي كند را مشخص ساخت. همچنين شش فاز اصلي تصميم گيري حاكميتي در اين چارچوب مشخص شدند. بعلاوه، «فاصله رضايت بخش ميان رشته اي» به عنوان كاركرد فاز نهايي تصميم گيري و راهبردي كه در آن به وسيله بازنمايي هايي تخصصي دانش ها منسجم شده و به تصميم نهايي مي رسند،‌ معرفي گرديد.